Hare Krishna Turkey

SHİVA RATRİ

2010-02-12T13:07:00.001-08:00

***For English please read below***

Bugun Siva Ratri. Bu Siva festivali phalguna ayinda Ay’in batma evresinin chaturdasinde meydana gelir. Siva’nın merhametiyle, Tanrı’nin bir adanani, Sri Krsna’ya olan adanmisligini gelistirebilir. Vaisnavalar, oruc vratasını ve gece Siva ibadetini takip etmezler fakat bu vesileyle sadece Siva’nın merhametini rica ederler. Bu günde Vrndavan’da bir cok Gaudiya vaishnava cicekten celenkleri sunduklari ve Linga’ya Ganj suyu verdikleri Gopesvara Mahadeva tapinagini ziyaret ederler.

A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada’nin Bhagavad Gita As It Is Aciklamasi 7.15 ten alintilanmistir

.…Mam yalnızca Krsna’ya (Visnu’ya) demektir. Brahma ve Siva oldukca yuksek olduklari ve neredeyse Visnu seviyesinde olduklari halde, raj0-guna (tutku) ve tamo-guna (cehalet) nin bu gibi enkarnasyonlarinin kosullanmis ruhu mayanin pencelerinden serbest birakmasi mumkun degildir. Diger bir deyisle, hem Brahma hem de Siva mayanin etkisi altindadir. Sadece Visnu mayanin efendisidir; bu yuzden yalnizca O kosullanmis ruhu serbest birakabilir. Vedalar (SvetaSvatara Upanisad 3.8) bunu tam eva viditva deyisiyle pekistirir veya “Ozgurluk yalnizca Krisna’yi anlamakla mumkundur.” Lord Siva bile ozgurluge alnizca Visnu’nun merhameti ile erisilebilecegini dogrular. Lord Siva der ki, mukti-pradata sarvesam visnur eva na samSayah: “ Hic suphesiz Visnu herkes icin kurtulusu verendir.”

A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada’nin Srimad Bhagavatam Aaciklamasi 1.3.5. ten alintilanmistir .…Lord Siva siradan bir canli varlik degildir. O Lordun mutlak parcasidir, fakat Lord Siva dogrudan maddi dogayla temasta oldugundan tam olarak Lord Visnu ile ayni askin pozisyonda degildir. Fark sut ile kaynak arasindaki fark gibidir. Kaymak sutten baska birsey degildir ama yine de sutun yerine kullanilamaz.

***Read below for English***

Today is Siva Ratri . On the chaturdasi of the waning phase of the moon in phalguna month occurs this festival of Shiva. By the mercy of Shiva, a devotee of the Lord, one can develop devotion to Sri Krishna. The vaishnavas do not follow the vrata of fasting and worship of Shiva at night, but simply request Shiva’s mercy on this occasion. In Vrndavana many Gaudiya vaishnavas visit the temple of Gopesvara Mahadeva, where they offer flower garlands and pour ganges water on the Linga on this day.

Quoted from A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada’s Bhagavad Gita As It Is Purport 7.15

…Mam means unto Krsna (Visnu) only, and not Brahma or Siva. Although Brahma and Siva are greatly elevated and are almost on the level of Visnu, it is not possible for such incarnations of rajo-guna (passion) and tamo-guna (ignorance) to release the conditioned soul from the clutches of maya. In other words, both Brahma and Siva are also under the influence of maya. Only Visnu is the master of maya; therefore He alone can give release to the conditioned soul. The Vedas (SvetaSvatara Upanisad 3.8) confirm this in the phrase tam eva viditva. or “Freedom is possible only by understanding Krsna.” Even Lord Siva affirms that liberation can be achieved only by the mercy of Visnu. Lord Siva says, mukti-pradata sarvesam visnur eva na samSayah: “There is no doubt that Visnu is the deliverer of liberation for everyone.”

Quoted from A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada’s Srimad Bhagavatam Purport 1.3.5

…Lord Siva is not an ordinary living being. He is the plenary portion of the Lord, but because Lord Siva is in direct touch with material nature, he is not exactly in the same transcendental position as Lord Visnu. The difference is like that between milk and curd. Curd is nothing but milk, and yet it cannot be used in place of milk.

GOVARDHAN PUJA TATLI BİR FESTİVAL-ONE SWEET FESTIVAL

2009-10-17T14:11:00.001-07:00

Happy Govardhana

DİWALİ-IŞIKLARIN FESTİVALİ

2009-10-16T10:35:00.000-07:00

Deepawali-Isiklarin Festivali

KARTİK GÜNLÜĞÜ 7-KARTIK DIARY 7

2009-10-15T12:32:00.000-07:00

***English text is included below Turkish***

Padma Purana’da Karttika (Ekim-Kasım) ayları süresinceki törensel işlevleri tanımyana bir ifade vardır. Bu ay boyunca, Vrindavan’da günlük olarak Lord Krişna’ya Damodar formunda dua etmek düzenleyici ilkedir. Damordar, Krişna’nın çocukluğunda annesi Yasoda tarafından iple bağlandığı forma istinat eder. Damo ip demektir ve udara karın anlamına gelir. Dolayısıyla yaramaz Krişna’dan çok rahatsız olan annesi Onu belinden bir iple bağladı ve bu şekilde Krişna’ya Samodara denildi. Kartik ayında Damodara’ya şöyle dua edilir: “Sevgili Tanrım, sen herşeyin Efendisisin, tüm iyilikleri verensin.” Lord Brahma ve Lord Şivar gibi, saygın adananlarına zaman zaman iyilikler sunan bir sürü yarıtanrı vardır. Örneğin Ravana, Lord Şiva tarafında bir çok iyilikle kutsanmıştı ve Hiranyakaşipu’da Lord Brahma tarafından kutsanmıştı. Fakat Lord Şiva ve Lord Brahma bile Lord Krişna’nın iyiliklerine bağımlıdır, ve bu yüzden Krişna’ya tüm iyilikleri bahşeden Tanrı olarak hitap edilir. Böyle olunca, Lord Krişna adananlarına istedikleri herşeyi sunabilir, lakin yine de adananın duaları şöyle devam eder, “Senden özgürlük ya da özgürlük noktasına varacak hiçbir maddi olanak istemiyorum. Senden iyilik olarak istediğim şimdi seni Damodara olarak gördüğüm formunu daima düşünebilmek.” Aynı dua içinde şöyle söylenilen bir bölüm daha vardır, “Benim sevgili Damodara’m, Sen bir defasında Nanda Maharaj’ın evinde yaramaz bir çocuk olarak oynarken, yoğurt dolu kabı kırdın ve Anne Yaşoda Seni bir kabahatkar olarak düşünüp evin dibek taşına üple bağladı. en de o an Nanda Maharaj’ın bahçesindeki iki arjuna ağacı olarak yaşayan Kubera’nın oğulları Nalakuvara ve Mayegriva’yı kurtardın. Benim tek ricam merhamet dolu meşgalelerinle beni de benzer şekilde özgür bırakman.”

***Please Read Below for English***

There is a statement in Padma Puräëa describing the ritualistic function during the month of Kärttika (October-November). During this month, in Våndävana it is the regulative principle to pray daily to Lord Kåñëa in His Dämodara form. The Dämodara form refers to Kåñëa in His childhood when He was tied up with rope by His mother, Yaçodä. Däma means ropes, and udara means the abdomen. So Mother Yaçodä, being very disturbed by naughty Kåñëa, bound Him round the abdomen with a rope, and thus Kåñëa is named Dämodara. During the month of Kärttika, Dämodara is prayed to as follows: "My dear Lord, You are the Lord of all, the giver of all benedictions." There are many demigods like Lord Brahmä and Lord Çiva who sometimes offer benedictions to their respective devotees. For example, Rävaëa was blest with many benedictions by Lord Çiva, and Hiraëyakaçipu was blest by Lord Brahmä. But even Lord Çiva and Lord Brahmä depend upon the benedictions of Lord Kåñëa, and therefore Kåñëa is addressed as the Lord of all benefactors. As such, Lord Kåñëa can offer His devotees anything they want, but still, the devotee's prayer continues, "I do not ask You for liberation or any material facility up to the point of liberation. What I want as Your favor is that I may always think of Your form as I see You now as Dämodara. You are so beautiful and attractive that my mind does not want anything else besides this wonderful form." In this same prayer, there is another passage in which it is said, "My dear Lord Dämodara, once when You were playing as a naughty boy in the house of Nanda Mahäräj, You broke the box containing yogurt, and because of that Mother Yaçodä considered You an offender and tied You with rope to the household grinding mortar. At that time You delivered two sons of Kubera, Nalaküvara and Maëigréva, who were staying there as two arjuna trees in the yard of Nanda Mahäräj. My only request is that by Your merciful pastimes You may similarly deliver me."

RADHA KUND BELİRİŞ FESTİVALİ-APPEARANCE FEST

2009-10-11T14:53:00.000-07:00

***English text is included below Turkish***

Radha Kunda- Srimati Radharani’nin Kutsal yıkanma yeri

Krishnasyoccaih pranaya-vasatih preyasibhyo ’pi radha

kundam casya munibhir abhitas tadrg eva vyadhayi

yat presthair apy alam asulabham kim punar bhakti-bhajam

tat premedam sakrd api sarah snatur aviskaroti

“Ayrıcalıklı haz objelerinin çoğundan ve Vrajabhumi’nin tüm sevimli kızları arasından, Srimati Radharani kesinlikle Krişna’nın aşkının en değerli amacıdır. Ve her anlamda, Onun (Radharani’nin) ilahi kundu (kutsal nesnesi) büyük bilgelerce Onun (Krişna) için benzer derecede değerli olarak tanımlanır. Hiç şüphesiz Radha-kunda büyük bilgelerce bile nadiren erişilir; bu yüzden sıradan adananların erişmesi daha da zordur. Kişi bu kutsal sularda birkez bile yıkanırsa, saf Krişna aşkı tamamen uyanır.” (Srila Prabhupada tarafından, Srila Rupa Goswami’nin “Nectar of Devotion” adlı kitabından, dize 9-11)

Radha Kunda

“Mathura olarak bilinen kutsal yer, ruhsal olarak aşkın dünya Vaikuntha’ya üstündür çünkü Tanrı orada belirdi. Mathura’ya da üstün olan Krişna’nın rasa-lila meşgalelerinden ötürü aşkın Vrindavan’dır. Ve Vrindavan ormanına da üstün olan Govardhan Tepesi’dir, çünkü Şri Krişna’nın ilahi eli tarafından kaldırılmıştır ve Onun aşk dolu çeşitli meşgalelerinin yeridir. Ve, her şeyden önce, fevkalade Şri Radha-kund yüce durur çünkü o Gokula’nın Efendisi, Şri Krişna’nın nefis nektarlı aşkıyla (premasıyla) taşar. O halde, Govardhan Tepesi’nin ayaklarında duran bu ilahi Radha Kund’a hizmet etmeye isteksizlik edecek o akıllı kişi nerde?”~ The Nectar of Instruction 9.dize, A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada

“Şaştra’da, tüm meyvesel işçi tiplerinden yaşamın daha yüksek değerlerine dair bilgide gelişmiş olan kişinin Yüce Lord Hari tarafından iltimas gördüğü söylenir. Bilgide ilerlemiş böyle birçok kişi (jinaniler) arasından bilgisinin erdemiyle uygulamada özgür kalmış kişi adanmışlık hizmetini kabul edebilir. O tüm diğer herkese üstündür. Bununla beraber, gerçekten prema yani Krişna aşkına erişmiş olan kişi ondan da üstündür. Gopiler (Vrindavan’ın çoban kızları) tüm ileri adananlarında üzerinde üstündür çünkü onlar her zaman tümüyle aşkın çoban oğlan, Şri Krişna’ya bağımlıdır. Gopiler arasından, Srimati Radharani Krişna’nın en kıymetlisidir. Onun kundu (kutsal gölü) de Lord Krişna’ya bu en sevgili gopi kadar derinden kıymetlidir. O halde kim Radha-kund’da ikamet edip çoşkun adanmışlık hisleriyle (aprakrta-bhava) yüklenmiş ruhsal bir bedende, astakaliya-lilalarını, Sekiz-katlı günlük meşgalelerini gerçekleştiren ilahi çift Şri Şri Radha-Govinda’ya aşk dolu hizmet sunmaz ki? Elbette, Radha-kund’un kıyılarında adanmışlık hizmeti gerçekleştirenler evrenin en talihli kişileridir.” (Srila Prabhupada tarafından, Srila Rupa Goswami’nin “Nectar of Devotion” adlı kitabından, dize 9-11)

Radhakund Vraja’nın (Vrindavan yakınındaki alanın) kuzeybatısında ki başkent Delhi’nin 100 km güneyinde bulunur. Gaudiya-vaisnavalar Srimati Radharani’nin bu gölünü Yeryüzünün en kutsal yeri sayar…

Radhakund, Govardhan Tepesi etrafındaki parikram (hac) yolu üzerinde yerleşiktir. Govardhan’ın tamamı 11 km uzunluğundadır ve şekli bir tavuşkuşuna benzer. Her iki göl- Radhakund ve Syamakund- onun gözleri gibidir.

Radha-kund Şri Krişna’nın Aristasura iblisini öldürmesinin ardından belirdi. Aristasura dinin sembolü olarak düşünülen bir boğa formunda olduğundan gopiler onun bir kabahat işlediğini söylediler.

Radharani de, Krişna’nın dinin sembolü olan bir boğayı öldürmekle safsızlaştığını Krişna’ya söylerek Ona çıkıştı. Krişna’ya tüm ilahi yerlere ait kutsal nehirlerde yıkanarak arınabileceğini önerdi.

Tüm kutsal yerlere seyahat etmektense, Tanrı tüm kutsal yerleri o noktaya getirdi. Topuğu ile yere vurdu ve bütün kutsal nehirlera ait tüm sular birden belirdi. Bu yer Syama-kund olarak bilinir oldu. Şrimati Radharani’nin önderlik ettiği gopiler de rekabetçi bir ruh haliyle halhalları ile yeryüzünü kazarak bir kund daha yarattılar. Derken tüm kutsal nehirler Radharani’den Onun yeni kunduna girmelerine izin vermesini istediler. Böylece Radha-kund belirdi. Yaklaşık 5 000 yıl sonrasında Radha-kund’un ve Syama-kund’un yeri bilinmiyordu, derken şri Caitanya Mahaprabhu Vrindavan’a gelip onları keşfetti. Sonradan, Srila Raghunatha Dasa Gosvami ve Srila Jiva Gosvami kundların bugünkü haline gelecek şekilde yayılmasını ve inşa edilmesini gözetti.

Radhakund’un merkezinde bugün onu Kankanakund (ya da Kancankunda) denilen bir duvarla çevreleyen küçük bir alan var. Burası gopilerin bilezikleri ile yarattıkları esas gölcüktür.

Radhakund Bahulastami ( Kartik ayında ayın küçülüşünün sekizinci ) günününün 12. Gece yarısında belirdi. Radhakund’un belirişi sonbaharda (Ekim/ Kasım) binlerce insane toplaşıp geceyarısını bekler. Sonra da Radhakund’da yıkanırlar. Radhakund’un kararmış sularında parıldayan ghee (yağ) lambalarıyla gerçekten çoşku dolu ve heyecan verici bir olaydır.

Bahulastami- Radha Kund’un Özü, Srimati Radharani’nin kutsal yıkanma yeri.

Damodara ayının ayın küçülen evresinin sekizinci günü olan Radha Kund’un belirişi Vraja’nın sakinler tarafından kutlanır. Radha Kund’da bu günde yıkanmak özellikle faydalıdır. Bununla kişi Krişna’nın iyiliğini kazanacağı Radha’nın yardımını kazanır. Radha Kund geceyarısı belirdi. İnsanlar Radhakund’a gidip suya prasadam (kutsanmış yiyecekler), çiçekten taçlar ve sukabakları sunar, ardından da geceyarısı Radhakund’da ve sonar da Syamakund’da yıkanırlar. Çoğu insan Lord Nityananda’nın şaktisi Jahnava Mata’nın yıkandığı bir ghatta yıkanmayı sever. Fakat nereye giderseniz gidin siz en iyisi mi orada olacak binlerce insane/adananlar gibi erken gidin. Ve sonrası için epeyce “seriiiiiiiin” olacağından sıcak tutacak giyecekler getirin.

“Mathura olarak bilinen kutsal yer, ruhsal olarak aşkın dünya Vaikuntha’ya üstündür çünkü Tanrı orada belirdi. Mathura’ya da üstün olan Krişna’nın rasa-lila meşgalelerinden ötürü aşkın Vrindavan’dır. Ve Vrindavan ormanına da üstün olan Govardhan Tepesi’dir, çünkü Şri Krişna’nın ilahi eli tarafından kaldırılmıştır. ve Onun aşk dolu çeşitli meşgalelerinin yeridir. Ve, her şeyden önce, fevkalade Şri Radha-kund yüce durur çünkü o Gokula’nın Efendisi, Şri Krişna’nın nefis nektarlı aşkıyla (premasıyla) taşar. O halde, Govardhan Tepesi’nin ayaklarında duran bu ilahi Radha Kund’a hizmet etmeye isteksizlik edecek o akıllı kişi nerde?”~ The Nectar of Instruction (Upadeshamritam) 9.dize, A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada

Radha-kund’un Kökeni

Aristasura isimli bir boğa-iblisi öldürmesinin ardından Krişna aşk dolu meşgalelere dalmak üzere Radharani’ye yaklaştı. Lakin, Radharani Onun dinin sembolü olan bir boğayı öldürme günahını işlediği için saf olmadığını belirterek Onu azarladı. Bu günahı etkisiz hale getirmek için Ona tümkutsal nehirlerde yıkanmasını önerdi.

Srimati Radharani ile aşk dolu meşgalelere dalmaya hevesli olan Krişna derhal nilüfer ayağıyla toprağı kazarak kocaman bir delik açtı ve çağırılan tüm nehirler oraya girdi. Krişna’nın önünde belirip Syama-kund’u ( rengi siyah yağmur bulutuna benzeyen) Syama’nın yıkanma yerini oluşturdular. Yıkandıktan sonar Krişna syama-kund’da yıkanarak arındığını ama bir boğa şeklinde belirdiği halde bir iblisin tarafını tutan gopileri saflığını kaybettiklerini ifade etti.

Radharani Gopi arkadaşlarının bazılarıyla birlikte bilezlerini kırıp kırılmış parçalarla bir delik kazdılar. Fakat hiç su yoktu- bu yüzden Krişna güldü. Ardından gopiler Manasi (Beyaz) Ganga’ya doğru bir hat oluşturdu ve kuyuyu bir gopiden bir diğerine aktardıkları suyla doldurmaya başladılar. o an tüm kutsal nehirler tekrardan şahsen belirip Radharani’nin rızasını aldıktan sonra Onun kunduna girmek için izin istediler.

Şrimad Srimad Raghunatha dasa Gosvami’nin Sri Radha-Kunda-astakam’ından, “Aristasura’yı öldürdükten sonra Srimati Radhika ve Onun sakhileri Krişna ile (arkadaşları) bir boğayı öldürme kabahatinde bulunmuş bir kişi için gereken kefaretin söz konusu olduğu alaycı söz değiştokusunda bulundu. Bunun bir sonucu olarak Srimati Radhika ve Sakhileri neşe içersinde kendi elleriyle Sri Radha-kund’u kazıp doldurdular. Bu son derece hoş kokulu Radha-kund benim sığınağım olsun.”

“Radha-kund’da yıkananların kalbinin topraklarında, Dvaraka’nın baş kraliçelerince bile erişilemeyen eşşiz premadan (aşktan) bir arzu ağacı yükselecek. Bu fevkalade büyüleyici Radha-kund benim sığınağım olsun. Srimati-Radhika’nın memnuniyeti için Sri Krişna’nın Kendi bile Radharani’nin merhamet dolu bir yandan bakışına erişmenin hasretiyle dikkatle bütün uygun ritüelleri gözlemleyerek düzenli şekilde Radha-kund’da yıkanıyor. O fevkalade büyüleyici Radha-kund benim sığınağım olsun.”

“Vraja’nın ayı, Şri Krişna’nın Vraja’nın tatlı kızları arasından sevdiği baş tacı ve Radhika adıyla tanıttığı Srimati Radhika kadar sevdiği o fevkalade büyüleyici Radha-kund benim sığınağım olsun.” “Radha-kund’a hizmetle edinilen merhamet, premanın arzu sarmaşıklarını Vraja’nın prensi için filizlendirir ve benim svamini Srimati Radhika’ya hizmetimin açan çiçeği için kutlanır. O fevkalade büyüleyici Radha-kund benim sığınağım olsun.”

“Radha-kund’un kıyılarında olağanüstü beliren sekiz kunj Radhika’nın baş sakhileri (arkadaşlarının) adıyla isimlendirilir. İlahi Çiftin aşıkane meşgaleleri için uyarıcı olarak iş gören bu kunjlar vızıldayan bal arılarının şekeriyle doludur ve herkesce arzulanır. O fevkalade büyüleyici Radha-kund benim sığınağım olsun. Radha-kund’un kıyısına yerleşmiş zarif bir çardağa yerleşmiş olan ve sevgili sakhilerinin eşlik ettiği svamini Srimati Radhika’mız büyüleyici şekilde Vraja’nın ayı Şri Krişna ile tatlı şakalaşmalarla meşgul olur. Bu şakacı sözlü değiştokuşlar bir çok kinaye önerisiyle artar. O Radha-kund benim hayatımın sığınağı olsun.”

“İlahi Çiftin aşkıyla sarhoş oldukları ve narin lotus çiçekleriyle öylesine hoş kokulu sularında büyük bir neşeyle sakhilerin her gün oynadıkları o çok büyüleyici ve özellikle hoş kokulu Radha Kund benim hayatımın yegane sığınağı olsun. Sri Radhika’ya hizmet etmeyi sebatkar birr uh hali içinde arzulayan adanana mevcut bedeninde olsalar bile Şri Krişna sevgili Radhika’sının darşanını (görüntüsünü) derhal bahşetmekle kalmaz, aynı zamanda Onların çeşitli aşikane meşgalelerinin darşanını da bahşeder. Bu meşgalelere tanıklık eden ve kendini çeşitli şekillerde Yugala-kishora’ya hizmet ederken tasavvur eden böyle bir adanan uçsuz bucaksız bir çoşku duyar. Bu aştaka “Malini” olarak bilinen şiirsel ölçüye gore okunur.”

***Please Read Below for English***

Radha Kunda-Sacred bathing place of Srimati Radharani

Krishnasyoccaih pranaya-vasatih preyasibhyo ’pi radha

kundam casya munibhir abhitas tadrg eva vyadhayi

yat presthair apy alam asulabham kim punar bhakti-bhajam

tat premedam sakrd api sarah snatur aviskaroti

"Of the many objects of favored delight and of all the lovable damsels of Vrajabhumi, Srimati Radharani is certainly the most treasured object of Krishna's love. And, in every respect, Her divine kunda is described by great sages as similarly dear to Him. Undoubtedly Radha-kunda is rarely attained even by the great devotees; therefore it is even more difficult for ordinary devotees to attain. If one simply bathes once within those holy waters, one's pure love of Krishna is fully aroused." (Srila Rupa Goswami's "The Nectar of Instruction," by A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada, verses 9-11)

Radha Kunda

"The holy place known as Mathura is spiritually superior to Vaikuntha, the transcendental world, because the Lord appeared there. Superior to Mathura-puri is the transcendental forest of Vrndavana because of Krishna's rasa-lila pastimes. And superior to the forest of Vrndavana is Govardhana Hill, for it was raised by the divine hand of Sri Krishna and was the site of His various loving pastimes. And, above all, the superexcellent Sri Radha-kunda stands supreme, for it is overflooded with the ambrosial nectarean prema of the Lord of Gokula, Sri Krishna. Where, then, is that intelligent person who is unwilling to serve this divine Radha-kunda, which is situated at the foot of Govardhana Hill?"

"In the sastra it is said that of all types of fruitive workers, he who is advanced in knowledge of the higher values of life is favored by the Supreme Lord Hari. Out of many such people who are advanced in knowledge [jnanis], one who is practically liberated by virtue of his knowledge may take to devotional service. He is superior to all the others. However, one who has actually attained prema, pure love of Krishna, is superior to him. The gopis are exalted above all the advanced devotees because thay are always totally dependent upon Sri Krishna, the transcendental cowherd boy. Among the gopis, Srimati Radharani is the most dear to Krishna. Her kunda [lake] is as profoundly dear to Lord Krishna as this most beloved of gopis. Who, then, will not reside at Radha-kunda and, in a spiritual body surcharged with ecstatic devotional feelings [aprakrta-bhava], render loving service to the divine couple Sri Sri Radha-Govinda, who perform Their astakaliya-lila, Their eightfold daily pastimes. Indeed, those who execute devotional service on the banks of Radha- kunda are the most fortunate people in the universe." (Srila Rupa Goswami's "The Nectar of Instruction," by A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada, verses 9-11)

Radhakunda is located in northwest part of Vraja (the area near Vrindavana) 100 km south from capitol Delhi. Gaudiya-vaisnavas consider this lake of Srimati Radharani to be the most sacred place on Earth...

Radhakunda is situated on the parikrama (pilgrimage) road around the Govardhana Hill. The whole Govardhana is about 11 km long and by its shape it resembles the form of a peacock. Both ponds - Radhakunda and Syamakunda - are like its eyes.

Radha-kunda appeared after Lord Krishna killed the demon Aristasura. Because Aristasura was in the form of a bull, which is considered to be the symbol of religion, the gopis told him that he had made an offence.

Also Radharani rebuked Krishna, saying that He became impure by killing a bull, the symbol of religion. She suggested that He could get purified by taking bath in the holy rivers of all sacred places.

Rather than travel to all the holy places, the Lord brought all the holy places to that spot. He struck the ground with His heel and immediately all the waters from all holy rivers appeared. This place became known as Syama-kunda. In a competitive mood, the gopis led by Srimati Radharani also created a kunda by digging the earth with their bangles. All the holy rivers then petitioned Srimati Radharani to allow them to enter Her new kunda. Thus Radha-kunda appeared. About 5,000 years later the location of Radha-kunda and Syama-kunda was unknown, then Sri Caitanya Mahaprabhu came to Vrindavana and discovered them. Later, Srila Raghunatha Dasa Gosvami and Srila Jiva Gosvami supervised the expansion and building of the kundas to what they are today.

In the center of Radhakunda of today is small area with the wall around it called Kankanakunda (or Kancankunda). It is the area of the original pond created by gopis with their bracelets.

Radhakunda appeared at 12-th midnight on Bahulastami (the eight day of waning moon in the month of Karttika). In the autumn (October/November) at the appearance day of Radhakunda many thousands of people gather and wait for the midnight. Then they take bath in Radhakunda. It is really ecstatic and exiting event with ghee lamps shining on darkened waters of Radhakunda.

Bahulastami - Origin of Radha Kunda, the sacred bathing place of Srimati Radharani.

On the eighth day of the waning phase of the damodara month the appearance day of Radha Kunda is celebrated by the residents. Bathing in Radha Kunda is especially benefical on this day. By this one gains the favour of Radha, by which one gains the favor of Krishna. Radha Kunda appeared at midnight. People go to Radha Kunda and offer prasadam, garlands and pumkins (gords) into the water, then at midnight take bath in Radha Kunda and then bathe in Syama Kunda. Many people like to bathe at a ghat where Lord Nityananda's sakti, Jahnava Mata used to bathe. But wherever you go you better get there early as thousands of people/ devotees will be there. And bring some warm clothing for afterwards, as it is sooooo "cooling".

The holy place known as Mathura is spiritually superior to Vaikuntha, the transcendental world, because the Lord appeared there. Superior to Mathura puri is the transcendental forest of Vrindavana because of Krishna's rasalila pastimes. And superior to theforest of Vrindavana is Goverdhana Hill, for it was raised by the divine hand of Sri Krishna and was the site of his various loving pastimes. And, above all, the super excellent Sri Radha Kunda stands supreme, for it is over flooded with the ambrosial nectarean prema of the Lord of gokula, Sri Krishna. Where, then, is that intelligent person who is unwilling to serve this divine Radha Kunda, which is situated at the foot of Govardhana Hill? Srila Rupa Goswami's Nectar of Instruction (Upadeshamritam)

The Origin of Radha-kund

After killing a bull-demon named Aristasura, Krishna approached Radharani to engage in loving affairs. However, She rebuked Him, stating He was impure because of committing the sin of killing a bull, the symbol of religion. She suggested that to counteract this sin He should bathe in all the sacred rivers.

Krishna, being eager to engage in loving affairs with Srimati Radharani, immediately shoved His lotus foot into the ground, making a large hole, and called all the sacred rivers to enter into it. They appeared before Him and formed Syama-kunda (the bathing place of Syama-one who is the colour of a dark rain cloud). After bathing, Krishna stated that He had become pure by bathing in Syama-kunda, but that the gopis had become impure, having sided with a demon, even though he appeared in the form of a bull.

Radharani, along with some of Her gopi friends, broke their bangles and dug a hole with the broken pieces. But there was no water - so Krishna laughed. The gopis then formed a line to the Manasi Ganga and started to fill the hole with water that was passed from one gopi to another. At that time, all the sacred rivers again arrived in person and requested permission to enter into Radharani's kunda, which they did after receiving Radharani's blessing.

Sri Radha-Kunda-astakam by Srimad Raghunatha dasa Gosvami "After the killig of Aristasura, Srimati Radhika and Her sakhis exchanged many joking words with Sri Krishna concerning the necessary atonement for one who has committed the offence of killing a bull. As a result, the Queen of Vrindavana, Srimati Radhika, and Her sakhis joyfully excavated and filled Sri Radha-kunda with their own hands. May that immensely fragrant Radha-kunda be my shelter.

"In the land of the hearts of those who bathe in Radha-kunda, a desire tree of the superlative prema, which is not attainable even for Krishna's principal queens in Dvaraka, will arise. May that supremely charming Radha-kunda be my shelter. For the pleasure of Srimati Radhika, even Sri Krishna Himself, yearning to attain Her merciful sidelong glance, regularly bathes in Radha-kunda, carefully observing all the appropriate rituals. May that supremely enchanting Radha-kunda be my shelter.”

"May that supremely enchanting Radha-kunda, which the moon of Vraja, Sri Krishna, loves as much as He loves the crown-jewel amongst the sweet girls of Vraja, Srimati Radhika, and which He has made known by the name of Radhika Herself, be my shelter. “ "The mercy obtained by serving Radha-kunda makes the desire-creeper of prema for the prince of Vraja sprout and is celebrated for bearing the flower of service to my svamini Srimati Radhika. May that supremely charming Radha-kunda be my shelter. “

"Gloriously manifest on the banks of Radha-kunda are eight kunjas named after Radhika's principal sakhis. Acting as stimuli for the amorous pastimes of the Divine Couple, these kunjas are filled with the sweet humming of bumblebees and are desired by everyone. May that supremely enchanting Radha-kunda be the shelter of my life. "Situated on an exquisite dais on the bank of Radha-kunda and accompanied by Her beloved sakhis, our svamini Srimati Radhika charmingly engages in sweet, joking words with Sri Krishna, the moon of Vraja. These playful verbal exchanges are enhanced by the suggestion of so many innuendoes. May that Radha-kunda be the shelter of my life. “

"May that very charming and especially fragrant Radha-kunda, where intoxicated with love the Divine Couple and the sakhis daily sport with great joy in the water so fragrant with exquisite lotus flowers, be the sole shelter of my life. "To that devotee who, in a resolute mood of aspiring to serve Srimati Radhika, reads this charming prayer describing Sri Radha-kunda, even in their present body Sri Krishna will quickly grant them darshana of not only His beloved Radhika, but also of Their many variegated amorous pastimes. Witnessing these pastimes and envisioning himself serving Yugala-kishora in various ways, such a devotee will feel immense jubilation. This astaka is recited in the poetic meter known as 'Malini'."

KARTİK GÜNLÜĞÜ 6-KARTIK DIARY 6

2009-10-09T01:34:00.000-07:00

***English text is included below Turkish***

Bilge Narada, Karttika-mahatmya’da şöyle der: “Kartik ayı süresince kutsal yerlerde yıkanarak ve sadaka vererek, herhangi bir ülkedeki bir kişi agnihotra-yajnaya eş değerde sevab kazanır.”

Lakin bu Kartik, Vrindavan ya da Mathura gibi kutsal yerlere gidemeyecekseniz, Srila Bhaktisiddhanta Saraswati'nin belirttiği gibi şu da göz önönde bulundurulmalıdır, “Tanrının yüceliklerinin Vaişnavalarca anlatıldığı her yer kutsal topraklar kabul edilir.”

***Please Read Below for English***

In the Karttika-mahatmya, Narada says: “By bathing in sacred places and giving charity during the month of Karttika, a person in any country attains piety equal to an agnihotra-yajna .”

However, it should be considered that if you are not able to go to holy places like Vrindavan or Mathura this Kartik as Srila Bhaktisiddhanta Saraswati notes “anyplace where the glories of the Lord are recited by vaisnavas is to be considered a holy dhama.”

kARTİK GÜNLÜĞÜ 5-KARTIK DIARY 5

2009-10-08T13:07:00.000-07:00

***English text is included below Turkish***

Bu Urja-vratayı (Kartik ayını) gözlemenin başlıca amacı Şri Radha-Damodar’ı memnun etmektir. Şrimati Radharani’yeUrjjesvari (Urja-vrata’nın Kraliçesi) denir. Yalnızca bu sebepten, Şri Radha-Damodara’nın memnuniyetini sağlamak üzere bilge Satyavrata Muni (Damodaraştaka şarkısının sekiz dizesinde) namo radhikayai tvadiya priyayai-“Saygı dolu itaatlerim en Sevgili Radhika’ya” sözlerinidile getirdi. Bu ifadesiyle Damodara-vrata’nın gözlenmesi süresince yapılan yegane eylem Şri Şri Radha-Damodara’ya hizmettir.

***Please Read Below for English***

The chief aim of observing this Urjja-vrata is to please Sri Radha-Damodara. Srimati Radharani is called Urjjesvari (the Queen of the Urjja-vrata). Only because of this, in order to establish the pleasure of Sri Sri Radha-Damodara, the sage Satyavrata Muni uttered (in the eight verse of Damodarastaka) the words namo radhikayai tvadiya priyayai - "My obeisances unto Radhika, You most beloved." By this statement, he indicated that the sole activity to be done during the observance of Damodara-vrata is the worship of Sri Sri Radha-Damodara.

KARTİK GÜNLÜĞÜ 4-KARTIK DIARY 4

2009-10-06T13:36:00.001-07:00

***English Text is Below the Turkish***

Damodarastaka

namamisvaram sac-cid-ananda-rupam

lasat-kundalam gokule bhrajamanam

yasoda--bhiyolukhalad dhavamanam

paramrstam atyantato drutya gopya

rudantam muhur netra-yugmam mrjantam

karambhoja-yugmena satanka-netram

muhuh svasa-kampa-trirekhanka-kantha-

sthita-graivam damodararm bhakti-baddham

itidrk sva-lilabhir ananda-kunde

sva-ghosam nimajjantam akkyapayantam

tadiyesita-jnesu bhaktair jitatvam

punah prematas tam satavrtti vande

varam deva moksam na moksavadhim va

na canyam vrne 'ham varesad apiha

idam te vapur natha gopala-balam

sada me manasy avirastam kim anyaih

idam te mukhambhojam atyanta-nilair

vrtam kuntalaih snigdha-raktais' ca gopya

muhus cumbitam bimba-raktadharam me

manasy avirastam alam laksa-labhaih

namo deva damodarananta visno

prasida prabho duhkha jalabdhi-magnam

krpa-drsti-vrsyati-dinam batanu-

grhanesa mam ajnam edhy aksi-drsyah

kuveratmajau baddha-murtyaiva yadvat

tvaya mocitau bhakti-bhajau krtau ca

tatha prema-bhaktim svakam me prayaccha

na mokse graho me 'sti damodareha

names te 'stu damne sphurad-dipti-dhamne

tvadiyodarayatha visvasya dhamne

namo radhikayai tvadiya-priyayai

namo 'nanta-lilaya devaya tubhyam

(1) Formu ebedi mevcudiyet, bilgi ve saadet ifade eden, köpekbalığı şeklindeki küpeleri ileri geri sallanan, Gokula ilahi diyarında güzellikle parlayan, ( Annesinin tereyağına çalkaladığı yoğurt kabını kırmasının ve ardından bir yayıkta salınır bırakılan yağı çalma kabahatinden ötürü) anne Yasoda’nın korkusuyla hızla ahşap dibekten kaçan ama O’nun arkasından daha büyük bir hızla koşan (annesince) arkadan yakalanan Yüce Lord’un—bu Yüce Lord, Sri Damodara’nın önünde saygıyla yere serilirim.

(2) (Annesi’nin elindeki değneği görmekle) O ağlıyor ve tekrar tekrar iki nilüfer eliyle de gözlerini ovuşturuyor. Gözleri korku dolu ve deniz kabuğu benzeri üç çizgiyle işaretlenmiş olan Boynunun etrafındaki inciden kolye ağlamasından ötürü hızlı nefes alışları yüzünden titriyor. Göbeği iplerle değil ama Annesinin saf sevgisiyle bağlı olan bu Yüce Lord, Sri Damodara’nın önünde saygıyla yere serilirim.

(3) O bunun gibi çocukluk meşgaleleriyle Gokula sakinlerini çoşkunluk havuzlarında boğuyor ve O’nun yüce haşmeti ve zenginliğinin bilgisine dalmış olan bu adanmışlarına, sadece saf aşkı samimiyetle dolmuş ve korkuyla karışık saygı ile hürmetten özgür olan adanmışlarınca fethedildiğini açığa vuruyor. Büyük bir aşkla tekrar Lord Damodara’nın önünde yüzlerce ve yüzlerce kez yere serilirim.

(4) Ey Lord’um, Sen her türlü kutsamayı vermeye kadir olduğun halde, ben Sana gayrişahsi özgürlüğün nimeti için dua etmiyorum, ne de Vaikuntha’da ki en yüksek ebedi yaşam özgürlüğü için dua ediyorum, ne de (bhaktinin dokuz yöntemini yerine getirmekle elde edilebilecek) diğer herhangi bir nimet için dua ediyorum. Ey Lord, ben yalnızca Senin Vrndavana’da ki Bala Gopal olan formun hiç kalbimde tezahür edecek mi diye arzuluyorum, bunun yanında benim için başka bir nimetin yararı var mı ki?

(5) Ey Lord, Senin kırmızıya değmiş yumuşak siyah saç bukleleriyle çevrelenmiş nilüfer yüzün, tekrar tekrar anne Yasoda tarafından öpülür ve Senin dudakların kırmızımsı bimba meyvasına benzer. Senin nilüfer yüzünün güzel görüntüsü kalbimde tezahür etsin. Diğer binlerce ve binlerce kutsamanın bana ne yararı var ki.

(6) Ey Yüce Tanrı, Senin önünde saygıyla eğilirim. Ey Damodara! Ey Ananta! Ey Vishnu! Ey efendi! Ey benim Lordum, lütfen benden hoşnut ol. Üzerime merhamet bakışını yağdırarak, dünyevi acılar okyanusuna dalmış olan bu zavallı cahil budalayı kurtar.

(7) Ey Lord Damodara, tıpkı Narada’nın lanetinden kurtulup Senin ahşaptan bir dibeğe bağlanmış bebek olan Formunda ki Senin tarafından önemli adanmışlara çevrilen Kuvera’nın iki oğlu—Manigriva ve Nalakuvara— gibi, aynı şekilde, lütfen bana Senin kendi prema-bhaktini ver. Ben sadece bunun özlemini çekiyorum ve başka çeşit bir özgürlük için hiç arzum yok.

(8) Ey Lord Damodara, ben herşeyden önce Senin göbeğini bağlayan harikulade parlak ipin önünde saygıyla eğilirim. Sonra tüm evrenin ikametgahı olan Senin göbeğinin önünde saygıyla eğilirim. Senin en sevdiğin Srimati Radharani’nin önünde mütevazi bir şekilde eğilirim ve sınırsız meşgaleler sergileyen Senin, Yüce Lord’un önünde saygıyla yere serilirim.

***Please Read Below for English***

(1) To the Supreme Lord, whose form is the embodiment of eternal existence, knowledge, and bliss, whose shark-shaped earrings are swinging to and fro, who is beautifully shining in the divine realm of Gokula, who I (due to the offense of breaking the pot of yogurt that His mother was churning into butter and then stealing the butter that was kept hanging from a swing) is quickly running from the wooden grinding mortar in fear of mother Yasoda, but who has been caught from behind by her who ran after Him with greater speed--to that Supreme Lord, Sri Damodara, I offer my humble obeisances.

(2) (Seeing the whipping stick in His mother's hand,) He is crying and rubbing His eyes again and again with His two lotus hands. His eyes are filled with fear, and the necklace of pearls around His neck, which is marked with three lines like a conch shell, is shaking because of His quick breathing due to crying. To this Supreme Lord, Sri Damodara, whose belly is bound not with ropes but with His mother's pure love, I offer my humble obeisances.

(3) By such childhood pastimes as this He is drowning the inhabitants of Gokula in pools of ecstasy, and is revealing to those devotees who are absorbed in knowledge of His supreme majesty and opulence that He is only conquered by devotees whose pure love is imbues with intimacy and is free from all conceptions of awe and reverence. With great love I again offer my obeisances to Lord Damodara hundreds and hundreds of times.

(4) 0 Lord, although You are able to give all kinds of benedictions, I do not pray to You for the boon of impersonal liberation, nor the highest liberation of eternal life in Vaikuntha, nor any other boon (which may be obtained by executing the nine processes of bhakti). O Lord, I simply wish that this form of Yours as Bala Gopala in Vrndavana may ever be manifest in my heart, for what is the use to me of any other boon besides this?

(5) O Lord, Your lotus face, which is encircled by locks of soft black hair tinged with red, is kissed again and again by mother Yasoda, and Your lips are reddish like the bimba fruit. May this beautiful vision of Your lotus face be ever manifest in my heart. Thousands and thousands of other benedictions are of no use to me.

(6) O Supreme Godhead, I offer my obeisances unto You. O Damodara! O Ananta! O Vishnu! O master! O my Lord, be pleased upon me. By showering Your glance of mercy upon me, deliver this poor ignorant fool who is immersed in an ocean of worldly sorrows, and become visible to my eyes.

(7) 0 Lord Damodara, just as the two sons of Kuvera--Manigriva and Nalakuvara--were delivered from the curse of Narada and made into great devotees by You in Your form as a baby tied with rope to a wooden grinding mortar, in the same way, please give to me Your own prema-bhakti. I only long for this and have no desire for any kind of liberation.

(8) 0 Lord Damodara, I first of all offer my obeisances to the brilliantly effulgent rope which binds Your belly. I then offer my obeisances to Your belly, which is the abode of the entire universe. I humbly bow down to Your most beloved Srimati Radharani, and I offer all obeisances to You, the Supreme Lord, who displays unlimited pastimes.

KARTİK GÜNLÜĞÜ 3-KARTIK DIARY 3

2009-10-05T13:29:00.000-07:00

**English text is included below Turkish***

Kartik Nasıl Gözlenmeli????

(Srila Prabhupada’nın bir öğrencisiyle Konuşması)

Adanan: Srila Prabhupada, bugün urja-vrata (Kartik ayının) başlangıcı. Urja-vratanın ne olduğunu açıklayabilir misiniz, nasıl gözlenmeli?

Prabhupada: Urja-vrata, yirmi dört saat bir ay boyunca Hare Krişna söyleyin (kahkaha). Hepsi bu.

Gurudasa: Hare Krsna, Hare Krsna, Krsna...

Prabhupada: Evet. Uyumayın, yemek yemeyin. Bu urja-vratadır. Yapabilir misiniz?

Adanan: Bilmiyorum (kahkaha)

(Srila Prabhupada’nın Vrindavan, Radha Damodar Mandır’deki 18/10/72 tarihli söylevinden alıntılanmıştır.)

***Please Read Below for English***

How to Observe????

(Srila Prabhupada Conversation with a disciple)

Devotee (2): Srila Prabhupada, today is the beginning of urja-vrata (the Kartik vrata). Can you describe what that is, urja-vrata, how it should be observed?

Prabhupada: Urja-vrata, you chant Hare Krsna twenty-four hours one month (laughter) That's all.

Gurudasa: Hare Krsna, Hare Krsna, Krsna...

Prabhupada: Yes. Don't sleep, don't eat. This is urja-vrata. Can you execute?

Devotee (1): I don't know. (laughter)  

(Srila Prabhupada lecture 18/10/72 in Vrndavana Radha Damodara Mandir)

KARTİK GÜNLÜĞÜ 2-KARTIK DIARY 2

2009-10-04T10:14:00.001-07:00

***English text is included below Turkish***

Kartik ayı Damodar maasa başladı bile. Bu ay içersinde önerilen adanmışlık hizmeti Damodar Aştaka şarkısının okunmasını,, Srimad Bhagavatam’dan ya da Krişna kitabından Damodar lilalarının (meşgalelerinin) okunmasını, en az bir kaç ekstra Hare Krişna Maha Mantrasının zikredilmesini ve (Krişna’nın en sevgilisi kutsal bitki) Tulsi seva (tulasiye hizmeti) içeriyor.

Srila Bhaktivinoda, Satyavrata Muni’nin Damodaraştaka Duaları için şu açıklamada bulunmuştur: Kartik-vrata’nın gözlenmesi Vaişnavalar için en önemli şeylerden biridir. Bu ay süresince gözlenen bu vrataya, niyama-seva denir. Kişi ghee (arıtılmış tereyağ) ya da susam tohumu yağıyla doldurulmuş parlak lambalar yakmalı ve bunları şu yerlere – Tanrının tapınağına, tulsi bitkilerinin tabanının etrafına ve havaya- yerleştirmelidir. Kartik ayı içerisinde kişi sadece Krişna Prasad (öncelikle Tanrıya sunulmuş kutsal yiyecek, Tanrının merhameti) yemelidir. Aşırı yemek ve aşırı uykudan feragat etmelidir. Prasadamı onurlandırdıktan sonra Vaişnavaların eşliğinde Srimad Bhagavatam’ın başı çektiği yazınları dinlemeli ya da okumalıdır. Sürekli bir harinam-kirtan ve smarana olmalıdır. Bu gibi düzenlemelerin gözlemleyerek tüm ayın geçirilmesiyle kişi Krişna-kathaya dalmalıdır.

DAMODARAŞTAKA ŞARKISINI HER GÜN HARE KRISHNA TURKEY ADRESİNDE DİNLEYEBİLİR ve KRİŞNA’YA BİR MUM SUNARAK, ONU HATIRLAMAKLA ve YÜCELİKLERİNİ DİLLENDİRMEKLE BU AYIN İYİLİKLERİNİ KATLAYABİLİRSİNİZ.

***Please Read Below for English***

Kartik month or damodar maas has already started. The devotional service recommended for this month includes—daily reciting the Damodar Astak, reading Damodar Lila from Srimad Bhagvatam or Krsna Book, Bhagavat Gita, chanting at least few extra rounds of Hare Krishna Mahamantra and Tulsi seva.

Srila Bhaktivinoda has commented as follows on the Damodarastaka Prayers by Satyavrata Muni: The observance of the Karttika-vrata is one of the most important things for the Vaisnavas. That vrata which is observed during this month is called niyama-seva. One should light brilliant lamps filled with either ghee or sesame-seed oil, and place them in these places - in the Lord's temple, around the base of tulasi plants, and in the sky. During the month of Kartika, one should eat only Krsna prasad. One should renounce excessive eating and sleeping. After honouring prasad, one should hear or recite scriptures headed by Srimad Bhagavatam in the company of Vaisnavas. There should be incessant harinama-kirtana and smarana. Thus passing the entire month in observance of such regulations, one should stay absorbed in Krsna-katha."

YOU MAY LİSTEN TO DAMODARASTAKA PRAYERS EVERYDAY FROM HARE KRISHNA TURKEY and MULTIPLY THE GOOD DEEDS OF THIS MONTH REMEMBERING KRISHNA and PRAISING HIS GLORIES BY OFFERING HIM A CANDLE.

KARTİK GÜNLÜĞÜ 1-KARTIK DIARY 1

2009-10-03T13:42:00.000-07:00

***English text is included below Turkish***

Bebek Krişna, Damodar -Baby Krishna, Damodara

Kartik Vedik Takvimdeki en hayırlı aydır. Bu yıl Kartik ayı 4 Ekim’den 2 Kasım'a kadar. Lord Krişna şöyle ifade eder, “Tüm bitkilerden kutsal Tulasi Benim en için en değerlisidir, tüm aylardan Kartik Benim için en değerlisidir, tüm hac yerlerinden Sevgili Dvaraka’m Benim en değerlimdir ve tüm günler arasından Ekadesi Benim için en değerli olanıdır.”- Padma Purana

***Please Read Below for English***

Kartik is the most auspicious month in the Vedic Calendar. This year the Kartik month is from 4th October to 2th November. Lord Krsna states “Of all plants, the sacred Tulasi is most dear to Me, of all months, Kartik is most dear to Me, of all places of pilgrimages, My beloved Dvaraka is most dear to Me, and of all days, Ekadashi is most dear to Me” -Padma Purana

DÜNYA VEJETERYAN GÜNÜ-WORLD VEGETARIAN DAY

2009-10-01T13:51:00.000-07:00

***English text is included below Turkish***

WASHINGTON: Ulusal Vejeteryan Ayı 1 Ekim’de Dünya Vejeteryan Günü ile başladı. Buna karşılık, Birleşik Devletler İnsani Topluluğu-ulusun en büyük yardım organizasyonu- tüketicileri milyonlarca çiftlik hayvanının maruz kaldığı rutin istirmarlarla edinilmemiş lezzetli alternatifler tatmak üzere cesaretlendiriyor.

Çiftlik hayvanlarının muamele görme şekli konusunda artan bir bilinçle ve daha insani alternatiflere karşı artan tüketici talebiyle birlikte, her yemekte hayvan suistimalini önlemek hiç bu kadar kolay olmamıştı. Ekim ayı için ve tüm yıl boyunca, tüketiciler içinde köftelerin, nuggetların, çorbalar, sütler, pastırma, sosislerin ve hatta bagetlerin de dahil olduğu herhangi bir yemek ya da tarifteki hayvan ürünlerinin benzerleriyle yerdeğiştirebilecek zengin vejeteryan alternatiflerin tadını çıkarabilecekler.

Dışarda yerken, daha önce restoranlardaki vejeteryan seçenekler hiç bu kadar çeşitli olmamıştı. Tüketiciler vejeteryan şeçenekleri olmayan -Taco Bell gibi fast food zincirlerinden dört yıldızlı gurme restoranlara kadar- bir restorana denk gelmeye zorlanıyor. Meksika, Tai, Vietnam, Italyan, Çin ve Akdeniz restoranları tat ve dokudan fedakarlik etmeden yağ ve kolestrolü kesen vejeteryan başlangıçları rahatlıkla sunuyor.

HSUS (Birleşik Devletler İnsani Yardım Topluluğu) Endüstriyel Çiftçilik Kampanyası Yöneticisi Paul Shapiro şöyle açıklıyor, “Yemeye oturduğumuz her defasında, bir seçimimiz var. Hayvanlara yardım edebiliriz ya da onlara zarar vermeyi seçebiliriz. Daha çok vejeteryan yiyecekleri şeçerek, dünyayı daha insani bir yer kılabiliriz.”

Sadece bu yıl yakşalık 9 milyar inek, domuz, tavuk, hindi ve diğer hayvan insane tüketimi için öldürülecek. Bu hayvanların büyük bir çoğunluğu kısıtlayıcı, kirli depolarda, evcil hayvan barınaklarında ve ahırlarda korkunç bir hüsran ve ıstıraba sebep olarak mahkum edilecek.

Esas itibariyle çiftlik hayvanlarını en ağır kötü muameleden bile koruyacak bir kanun yok ve çoğu resmi hayvan vahşeti kanunu çiftlik hayvanlarına karşı istismar edici rutin tarımsal uygulamaları muaf tutuyor.

The HSUS, HumaneEating.org adresinde mevcut olan Vejeteryan Beslenme Rehberi aracılığıyla insanları daha insani yiyecek şeçimlerini öğrenmeye teşfik ediyor.

Birleşik Devletler İnsani Yardım Topluluğu 9 milyonu aşkın üyesi ve kurucularıyla ulusun en büyük hayvan koruma organizasyonu. The HSUS destek hayvanlarında ve at çiftlikleri koruma, bahşi hayat ve doğal ortam koruma ve araştırmada hayvanlar ve çiftlik hayvanları refahında aktif programlarıyla hayvanlar için başlıca sözcü. The HSUS eğitim, araştırma, dava takibi, mevzuat, savunma ve saha çalışması aracılığıla tüm hayvanları koruyor. İnterne üzerinde hsus.org adresinde.

***Please Read Below for English***

WASHINGTON: National Vegetarian Month is kicked off on October 1st by World Vegetarian Day. In response, The Humane Society of the United States—the nation's largest animal welfare organization—is encouraging consumers to try delicious meat alternatives that are not derived from the routine abuses billions of farm animals endure. The HSUS is also providing recipes for healthy, mouth-watering vegetarian meal ideas.

With increasing awareness of the way farm animals are treated and growing consumer demand for more humane alternatives, it's never been easier to prevent animal abuse at every meal. For the month of October and throughout the year, consumers can enjoy a wealth of vegetarian alternatives, including patties, nuggets, soups, milks, bacon, sausages, and even drumsticks, that can replace their animal product counterparts in any meal or recipe.

When dining out, vegetarian options at restaurants have never been more plentiful. Consumers are hard-pressed to come across any eatery—from fast-food chains like Taco Bell to four-star gourmet restaurants—without vegetarian options. Mexican, Thai, Vietnamese, Italian, Chinese, Indian, and Mediterranean restaurants readily offer vegetarian entrées that cut fat and cholesterol without sacrificing taste and texture.

HSUS Factory Farming Campaign Manager Paul Shapiro explains, "Each time we sit down to eat, we have a choice. We can help animals or we can choose to harm them. By choosing more vegetarian foods, we can make the world a more humane place."

Just this year alone, approximately 9 billion cows, pigs, chickens, turkeys and other animals will be killed for human consumption. The vast majority of these animals are confined in restrictive, filthy warehouses, pens, and stalls, causing tremendous frustration and suffering. Farm animals also routinely endure agonizing mutilations without painkiller, and their shortened lives often end in painful slaughter.

Virtually no laws protect farm animals from even the gravest mistreatment, and most state animal cruelty laws exempt routine agricultural practices that are abusive to farm animals.

The HSUS encourages people to learn more about humane food choices though its Guide to Vegetarian Eating, available at HumaneEating.org.

The Humane Society of the United States is the nation's largest animal protection organization with over 9 million members and constituents. The HSUS is a mainstream voice for animals, with active programs in companion animals and equine protection, wildlife and habitat protection, animals in research, and farm animal welfare. The HSUS protects all animals through education, investigation, litigation, legislation, advocacy, and field work. The non-profit organization is based in Washington and has field representatives across the country. On the web at hsus.org.

ISKCON NEWS WEEKLY

KARTİK FESTİVALİ-DAMODAR

2009-10-01T02:40:00.000-07:00

***English text is included below Turkish***

Bu ay Damodara masa olarak da bilinen Kartik ayı. Önümüzde bir sürü diğer şaşırtıcı derece harika festivalleri gözler önüne serecek bir festival ayı uzanıyor.

“Bu törensel işlevlerin en önemlilerinden birine de Urja-vrata denir. Urja-vrata Kartik (Ekim-Kasım) ayında gözlenir; özellikle Vrindavan’da Tanrıya Damodar formunda yapılan tapınak ibadeti için belli bir program vardır. “Damodara”, Krişna’nın annesi Yaşoda tarafından iplerle bağlanmasına atıfta bulunur. Tıpkı Lord Damodar’ın adananlarına çok değerli olduğu gibi Damodar ya da Kartik olarak bilinen ayın da onlar için çok değerli olduğu söylenir.

Kartik ayında Urja-vrata süresince yerine getirilen adanmışlık hizmetinin özellikle Mathura’da gerçekleştirilmesi özellikle tavsiye edilir. Bu sistem hala bir çok adanan tarafından takip edilir. Mathura ya da Vrindavan’a giderler ve orada Kartik ayı boyunca özellikle bu dönemde adanmışlık hizmeti gerçekleştirmek üzere kalırlar. Padma Purana’da şöyle denir, “Tanrı bir adanana özgürlük ya da maddi mutluluk bahşedebilir, fakat özellikle Kartik ayı süresince Mathura’da gerçekleştirilmiş biraz adanmışlık hizmetinden sonra adananlar yalnızca Tanrı’ya saf adanmışlık hizmetine erişmeyi isterler.” Açıklaması, Tanrının adanmışlık hizmetini bu konuda ciddi olmayan insanlara bahşetmediğidir. Fakat Kartik ayında ve Hindistan’ın Mathura sınırları içersinde, düzenleyici ilkelere göre adanmışlık hizmeti gerçekleştiren böylesi gayri ciddi kişiler bile çok kolaylıkla Tanrı’nın kişisel hizmetiyle ödüllendirilirler.” (Srila Prabhupada-Adanmışlık Nektarı, Bölüm12).

Krişna’nın kutsal toprakları hacıların, tüm düşmüş koşullu ruhların ve yollarını kaybetmiş ziyaretçilerin ve onları Krişna’nın evine çeken milyonlarca kandilin yollarını aydınlattığı en büyüleyici haliyle cennetlerden ve yeryüzünden bir çok ruhu karşılıyor olacak. Hare Krishna adananları bir kez daha Prabhupada’nın sizlerin hepinizi bu ayların en kutsalında tüm iyi amellerimizi kat be kat arttırmaya davet ettiği evinde toplanıyor olacak. Deniz aşırı seyahat edemeyecek olabilirsiniz ama evinizde Krişna’yı hatırlayarak sırf bir mum yakmakla, çeşitli sanat formlarında betimlenen Onun güzel formunu sadece görmekle, yalnızca Onun yüceliklerinin şarkılarını söyleyerek ve Onun isimlerini zikrederek, Onun saf adananı ve hizmetkarı Prabhupada’dan Onun hakkında okuyup duymakla koltuğunuzdan bile Krişna’ya hizmetin en yüksek kazançlarına sahip olacaksınız.

Bağlantıda kalın, bu bizlerin birbirimize Krişna’yı hatırlatmak ve içten dualarınızla tüm dünyanın faydasına kat be kat etkileri sadece size değil fazlasıyla tüm dünyanın geri kalanına da yetecek bir sunu olarak Onun için bir mum yakmak üzere birbirimize esin kaynağı olacağımız daha birçok gönderimizin olacağı hizmet & paylaşım ayı Kartik.

Hepinize Hare Krishna!

***Please Read Below for English***

This month is the month of Karttik known as Damodara maas as well. A festival month lies ahead of us, which will be unfolding many other surprisingly wonderful festivals.

"One of the most important of these ceremonial functions is called Urja-vrata. Urja-vrata is observed in the month of Karttika (October-November); especially in Vrndavana, there is a specific program for temple worship of the Lord in His Damodara form. "Damodara" refers to Krsna's being bound with rope by His mother, Yasoda. It is said that just as Lord Damodara is very dear to His devotees, so the month known as Damodara or Karttika is also very dear to them.

"The execution of devotional service during Urja-vrata in the month of Karttika is especially recommended to be performed at Mathura. This system is still followed by many devotees. They go to Mathura or Vrndavana and stay there during the month of Karttika specifically to perform devotional services during this period. In the Padma Purana it is said, "The Lord may offer liberation or material happiness to a devotee, but after some devotional service has been executed, particularly in Mathura during the month of Karttika, the devotees want only to attain pure devotional service unto the Lord." The purport is that the Lord does not award devotional service to ordinary persons who are not serious about it. But even such unserious persons who execute devotional service according to the regulative principles during the month of Karttika, and within the jurisdiction of Mathura in India, are very easily awarded the Lord's personal service." (Srila Prabhupada in NOD chap. 12)

The holy land of Krishna will be welcoming many souls from the heavens and Earth in its most enchanting form with millions of candles enlightening the way of the pilgrims, all the fallen conditioned souls and visitors who have lost their ways, and drawing them to the house of Krishna. Hare Krishna devotees will be gathering once again in Prabhupada's Home where he invites you all to multiply all our good deeds in this most holy of the months. You may not be able to travel overseas but there're many means of service, just by lighting a candle at your home remembering Krishna, just by seeing His beautiful form depicted in various forms of art, just by singing His glories and chanting His names, hearing and reading about Him from His pure devotee & servant Prabhupada’s mouth you will get the highest benefits of serving Krishna even from your seat.

Stay tuned, this is the month of Kartik, serving & sharing where we'll have a lot more to post to remind each other Krishna and to inspire each other to light a candle as an offering to Him for the benefit of the whole world whose multiplied benefits would not just be enough for you but enough for all the rest of the world by your sincere prayers.

Hare Krishna to you all!

O GERÇEKTEN MUTLULUĞUN TADINI ÇIKARIYOR-THE ONE ACTUALLY EXPERIENCING THE TASTE OF HAPPINESS

2009-09-29T02:30:00.000-07:00

***English text is included below Turkish***

Herbiriniz Hare Krishna mantrasının sizi her koşullarda koruyacağına tamamen ikna olmuş olmalısınız ve buna göre kabahatte bulunmadan her zaman zikretmelisiniz. O zaman ilerleme hızlı olacaktır ve siz de yavaş yavaş herşeyi açık bir şekilde görme noktasına erişeceksiniz ki tereddütsüz Tanrının memnuniyeti için hareket edebilin. Kişi bu şekilde kendiliğinden, daima Tanrının hizmetiyle meşgul olduğunda ve tüm sıradan eylemlerden kaçınmaya hevesli olunca, Krişna bilincinde saadetin tadını sahiden yaşıyor.

Srila Prabhupada'dan Damodar'a Mektup-10 Ocak 1971

***Please Read Below for English***

Everyone of you should be thoroughly convinced of the power of the Hare Krsna mantra to protect you in all circumstances and chant accordingly at all times without offense. Then advancement will be swift and you will gradually come to see everything clearly so that you may act for the pleasure of the Lord without uncertainty. When one is spontaneously engaged in this way, always in the service of the Lord and anxious to avoid all mundane activities, he is actually experiencing the taste of bliss in Krsna consciousness.

Srila Prabhupada Letter to Damodara - January 10, 1971

RAMACANDRA VİJAYOTSAVA

2009-09-28T11:56:00.000-07:00

***English text is included below Turkish***

Bu gün Lord Ramacandra sami ağacının altında Hanuman’ın Sita’yı Lanka krallığı adasında bulduğunu ve gördüğünü duydu. Bunu duymasının üzerine, Ramacandra bir festival gerçekleştirdi ve ardından da Sri Lanka’ya doğru yola koyuldu. Kişi bu günde Lord Ramacandra için özel puja gerçekleştirebilir ve ardından da Onun onuruna Vaişnavaları doyurabilir. Bu Kuzey Hindistan’da, bu özel günde kötü Ravana’nın büyük kağıttan kuklalarının “Rama’nın Zaferine, Rama’nın Zaferine!” diye yankılanan şarkılara karşılık yakıldığı popüler bir festivaldir.

Hindistan’ın kadim yazınlarında Sri Caitanya Mahaprabhu’nun Kendisi meşgalelerinde, Srila Krishna das Kaviraj Goswami’nin Sri Caitanya Charitamirta Madhya-Lila 15.Bölüm 31-35. metinlerde aşağıda tarif ettiği bir tavırla Lord Ramacandra’nın aşkın liları içine dalar.

Madhya 15.31

parama-aveçe prabhu aila nija-ghara

ei-mata léla kare gauraìga-sundara

ÇEVİRİ

Büyük bir çoşkunluk içerisinde, Sri Caitanya Mahaprabhu ikametgahına geri döndü. Bu şekilde, Gauraìga sundara olarak bilinen Sri Caitanya Mahaprabhu çeşitli meşgaleler gerçekleştirdi.

Madhya 15.32
vijaya-daçamé——laìka-vijayera dine
vanara-sainya kaila prabhu laïa bhakta-gaëe

ÇEVİRİ

Hanuman’ın duygularını sergileyerek, Sri Caitanya Mahaprabhu eline geniş bir ağaç dalı aldı ve Laìka kalesinin duvarlarına tırmanarak (kaleyi) yerle bir etmeye başladı.

Madhya 15.34
‘kahaìre ravëa’ prabhu kahe krodhaveçe
jagan-mata hare papé, marimu savaàçe’

ÇEVİRİ

Hanuman’ın çoşkunluğu içerisinde, Sri Caitanya Mahaprabhu öfkeli bir şekilde, “Aşağılık Ravana nerede? O evrensel anne Sita’yı kaçırdı. Şimdi onu ve ailesini öldüreceğim.” dedi.

Madhya 15.35
gosaïira aveça dekhi’ loke camatkara
sarva-loka jaya’ jaya’ bale bara bara

ÇEVİRİ

Herkes Sri Caitanya Mahaprabhu’nun duygusal çoşkunluğunu gördüğüne çok şaşırmıştı ve herkes tekrar tekrar “Bütün övgüler! Bütün övgüler!” diye şarkılar söylemeye başladı.

Bhagavad Gita ve Srimad Bhagavatam gibi daha bir çok kadim Vedik yazınları batıya kazandıran, kendi hayatında da öğrettiğini yaşayan A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada’da, Hindistan’ın bu geleneksel festivalini Batı’da da gözlemlemeyerek kendi öğrencileriyle kutlamaya devam etmektedir. Aşağıda günümüzden bir swaminin bu özel günü nasıl gözlemlediğine ve nasıl kutlanması gerektiğine dair bir öğrencisiyle arasında geçen konuşmasını bulacaksınız.

Tüm Hindistan severlerin ve kültürel paylaşımlara açık meraklıların Rama Vijayotsava festivali kutlu olsun.

Vrindavan, Hindistan 21 Ekim 1977

Tamal Krişna: Kalkmalısınız. Olur mu? Bunlar çok sevilen yiyecekler. Bugün Rama Vijaya Utsava. Aynı zamanda Sri Madhavacarya’nın beliriş günü. Öyleyse bugün bir ziyafet vermelisiniz, Srila Prabhupada. (gülüşme). Öyleyse belki Pişima bu günü kutlamak için biraz yemek hazırlamalı. Bu çok büyük… Dr. Ghoş bana Bengali topluluğu arasında…
Prabhupada: Hayır, tüm Hindistan’da.
Tamal Krişna: Ve aynı zamanda bugün Durga Puja.
Prabhupada: Vijayotsava. Bugün Ramacandra Ravana’ya galip geldi.
Tamal Krişna: Öyleyse bunu kutlamak için Pişima yemek pişirmesin mi?
Prabhupada: Hım. Lugdu.
Tamal Krişna: Öyleyse siz her şeyden biraz tadacaksınız?
Prabhupada: Hım. Alırım.
Tamal Krişna: …bugün, Srila Prabhupada? Belki ilaçların iyi bir etkisi olur. Bugün Vijayotsava.
Pisima: (Konuşma burada Bengali dilinde geçiyor)
Bhavananda: Utsava.
Tamal Krişna: Rama Vijayotsava.
Nava-yogendra: Aj rama vijaya utsava hai.
Prabhupada: Duyması zor (gülüşmeler).
Bhavananda: (yüksek sesle) Ajke rama vijaya utsava. Aneka prasadam.
Pisima: Aneka prasadam.
Bhavananda: Apne aneka prasadam korilun. (Bengali) Lugdu. Lugdu.
Pisima: Laòu.
Bhavananda: Lugdu.
Prabhupada: (Bengali) lugdu.
Nava-yogendra: Lugdu, lugdu.
Pisima: Lugdu.
Nava-yogendra: Bundi laòu.
Bhavananda: Luci?
Prabhupada: Hm.
Pisima: Luci.
Tamala Krişna: Tamam. Günü kutlamak için (Pisima) bir ziyafet hazırlayacak, sizde katılmak zorundasınız.

***Please Read Below for English***

On this day Lord Ramacandra heard from Hanuman beneath the sami tree that he had found and seen Sita on the Island kingdom of Lanka. Hearing this, Ramacandra held a festival, and then set out for Sri Lanka. On this day one may perform special puja of Lord Ramacandra and then in His honour feed the Vaisnavas. This is a popular festival in north India, where, on this occasion, large paper effigies of the demon Ravana are burned to the resounding chants of Victory to Rama, Victory to Rama.

In the pastimes of Sri Chaitanya Mahaprabhu he absorbed Himself in the transcendental lila of Lord Ramacandra in the following manner as recorded by Srila Krishna dasa Kaviraj Goswami.

Sri Chaitanya Charitamrita Madhya-lila Chapter 15 Texts 31-35.

Madhya 15.31
parama-aveçe prabhu aila nija-ghara
ei-mata léla kare gauraìga-sundara

TRANSLATION
In great ecstasy, Çré Caitanya Mahaprabhu returned to His residence. In this way, Çré Caitanya Mahaprabhu, known as Gauraìga-sundara, performed various pastimes.

Madhya 15.32
vijaya-daçamé——laìka-vijayera dine
vanara-sainya kaila prabhu laïa bhakta-gaëe

TRANSLATION
On the victory day celebrating the conquest of Laìka–a day known as Vijaya-daçamé–Çré Caitanya Mahaprabhu dressed up all His devotees like monkey soldiers.

Madhya 15.33
hanuman-aveçe prabhu vrkña-çakha laïa
laìka-gaòe caòi’ phele gaòa bhaìgiya

TRANSLATION
Displaying the emotions of Hanuman, Çré Caitanya Mahaprabhu took up a large tree branch, and, mounting the walls of the Laìka fort, began to dismantle it.

Madhya 15.34
‘kahaìre ravëa’ prabhu kahe krodhaveçe
jagan-mata hare papé, marimu savaàçe’

TRANSLATION
In the ecstasy of Hanuman, Çré Caitanya Mahaprabhu angrily said, “Where is the rascal Ravaëa? He has kidnapped the universal mother, Séta. Now I shall kill him and all his family.”

Madhya 15.35
gosaïira aveça dekhi’ loke camatkara
sarva-loka jaya’ jaya’ bale bara bara

TRANSLATION
Everyone became very astonished to see the emotional ecstasy of Çré Caitanya Mahaprabhu, and everyone began to chant, “All glories! All glories!” again and again.

A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada’da who has revived the ancient scriptures such as Bhagavad Gita and Srimad Bhagavatam and many more to the west and lives what he teaches stil observes and continues to celebrate this very traditional festival of India with his students in the west as well. Below you will find the conversation of a swami from our present day with his students on how to observe and celebrate this special occasion.

Happy Rama Vijayotsava festival to all the India lovers and enthusiasts open to cultural sharings.

October 21st 1977. Vrindavan India.)

Tamala Krsna: You’ll have to sit up. Is that all right? (break) These are very favorite preparations. Today is Rama Vijaya Utsava. Also the appearance day of Sri Madhvacarya. So you should have a feast today, Srila Prabhupada. (laughter) So maybe Pisima should do some cooking to celebrate this day. It is a very big... Dr. Ghosh told me that amongst the Bengali community...
Prabhupada: No, all over India.
Tamala Krsna: And also Durga-püja is today.
Prabhupada: Vijayotsava. Today Ramacandra conquered over Ravana.
Tamala Krñëa: So to celebrate that, shouldn’t Pisima do some cooking?
Prabhupada: Hm. Lugdu.
Tamala Krsna: And you’ll taste a little of each thing?
Prabhupada: Hm. I’ll take. (break)
Tamala Krsna: ...today, Çréla Prabhupada? Maybe the medicines are having some good effect. (break) Today is Vijayotsava.
Pisima: (Bengali)
Bhavananda: Utsava.
Tamala Krsna: Rama Vijayotsava.
Nava-yogendra: Aj rama vijaya utsava hai.
Prabhupada: Hard of hearing. (laughter)
Bhavananda: (loudly) Ajke rama vijaya utsava. Aneka prasadam.
Pisima: Aneka prasadam.
Bhavananda: Apne aneka prasadam korilun. (Bengali) Lugdu. Lugdu.
Pisima: Laòu.
Bhavananda: Lugdu.
Prabhupada: (Bengali) lugdu.
Nava-yogendra: Lugdu, lugdu.
Pisima: Lugdu.
Nava-yogendra: Bundi ladu.
Bhavananda: Luci?
Prabhupada: Hm.
Pisima: Luci.
Tamala Krsna: Okay. She will cook a feast to celebrate the day, Srila Prabhupada, and you have to also take part. (break)

KRİŞNA İLE HARİKALAR DİYARINDA-IN WONDERLAND WITH KRISHNA

2009-09-25T01:11:00.000-07:00

MEVSİMLİK ÇİÇEKLER-SEASONAL FLOWERS

2009-09-08T08:07:00.000-07:00

~*~*~*English is below the Turkish*~*~

Şiddetli sağanak yağışların ardından, tarlalar ve ormanlar boyluboyunca yeşil ve sağlıklı görünür. Böylece bazı maddi kazançlar uğruna çetin sıkıntılar çekmiş ve sonucunu elde etmiş bir adama benzerler, çünkü böyle bir adam güçlü, yürekli ve iyi görünümlüdür.

Yağmurlu mevsimin yeşilliği geçici bir gösterişten ibarettir. Çok keyif vericidir ama devam etmeyeceğini hatırlamalıyız. Benzer şekilde, bazı maddi kazançlar uğruna cetin sıkıntılara katlanan kişiler vardır ama aklı başında olanlar bundan kaçınır. Geçici kazançlar uğruna cetin sıkıntılar yalnızca zaman ve enerji kaybıdır. Maddi kayıp ve kazanç belirli her bir bedenin oluşumuna uygun olarak yazgısıdır. 8 400 000 yaşam türü vardır ve her çeşit beden kendi belirli oluşumuna uygun olarak zevk almak ve acı çekme yazgısındadır. Varlıklı bir adamın oğlunun hazları ve acıları fakir bir adamın oğlununkilerden farklıdır. Kimse dert edinmek için çetin sıkıntılar katlanmadığı halde, davetsizce başımıza gelir. Benzer şekilde, keyfini çıkarmanın yazgımızda olduğu mutluluk da bizim arzumuz olmaksızın başımıza gelir. Dertten kaçınabileceğimiz ve yüzeysel olarak geçici başarılarla bazı maddi mutlulukların keyfini çıkarabileceğimiz halde bu, hayata dair hiçbir gerçekçi kazanç temsil etmez. Bizim vazifemiz kalıcı mutluluk ve ebedi yaşam elde etmektir ve sadece bu amaç uğruna—nihai kazanç için—her tür kefaret ve çileye katlanmalıyız.

Bu nihai kazancın insan yaşam formunda kazanılması mümkündür. Kalıcı mutluluk kişi maddi mutluluk kaynaklarından kurtulduğunda mümkündür, çünkü maddi esaretin devam etmesi üç misli sefilliğin devam etmesi anlamına gelir.

Güzel mevsimlik çiçekler ya da yağmur mevsiminde büyüyen ama kışın bezen yeşillikler gibi olmaya çalışmamalıyız. Tepemizdeki cehalet bulutlarıyla neşelenmek ve geçici yeşilliklerin görüntüsünün keyfini çıkarmak hiç de arzu edilmez. Kişi güneş ve ay ışıklarına boğulmuş sınırsız aydınlık semada yaşamaya çalışmalıdır. Bizim gerçekten arzuladığımız şey budur. Ebediyette bir özgürlük hayatı, eksiksiz bilgi ve saadet dolu bir atmosfer aydınlanmış bir ruhun kalbinin arzusudur. Kalıcı mutluluk kaynağına erişmek için her tür kefaret ve çileye girişmeliyiz.

Bhagavata'nın Işığı 4. dize, Srila Prabhupada tarafından.

~*~*~* For English Please Read BeloW*~*~

After heavy rain showers, the fields and forests in all directions appear green and healthy. Thus they resemble a man who has undergone severe austerities for some material gain and has achieved his end, for such a man is strong, hearty, and good-looking.

The greenery of the rainy season is but a temporary show. It looks very pleasant, but we must remember that it will not last. Similarly, there are persons who undergo severe austerities for some material gain, but those who are sane avoid this. Severe austerities for temporary gains are simply a waste of time and energy. Material loss and gain are destined in accordance with the formation of each particular body. There are 8,400,000 species of life, and each type of body is destined to enjoy and suffer in accordance with its particular formation. The bodily enjoyments and sufferings of a wealthy man’s son are different from those of a poor man’s son. Although no one undergoes severe austerities to obtain distress, it comes upon us uncalled. Similarly, the happiness we are destined to enjoy will come upon us even without our desires. Even though we may be able to avoid distress and artificially enjoy some material happiness by temporary achievements, this represents no factual gain in life. Our duty is to achieve permanent happiness and eternal life, and it is for that purpose only—for the ultimate gain—that we should undertake all sorts of penances and austerities.

This ultimate gain is possible to achieve in the human form of life. Permanent happiness is possible when one is free from material sources of happiness, for continuation of material bondage means continuation of the threefold miseries. Human life is meant for ending these miseries.

We should not try to be beautiful like seasonal flowers or greenery that flourish in the rainy season but are weary in the winter. To be enlivened by the clouds of ignorance overhead and to enjoy the sight of temporary greenery is not at all desirable. One should try to live in the unlimited clear sky overflooded with the rays of the sun and moon. That is what we actually desire. A life of freedom in eternity, complete knowledge, and a blissful atmosphere is the heart’s desire of an enlightened soul. We should undertake all sorts of penances and austerities to attain that permanent source of happiness.

Light of the Bhagavata verse 4, by Srila Prabhupada

BİRLEŞTİREN SES- THE SOUND CONNECTING

2009-09-01T00:56:00.000-07:00

~*~*~*English is below the Turkish*~*~

İki kavram vardır: fiziksel kavram ve titreşim kavramı. Dolayısıyla fiziksel kavram geçicidir. Titreşim kavramı ebedidir. Tıpkı bizim... Krişna'nın öğretilerinin titreşiminin tadını çıkarıyor olduğumuz gibi. Dolayısıyla O titreşimle mevcut. Hare Krişna (Maha Mantra)'yı söyler söylemez ya daBhagavad-gita veya Srimad Bhagavatam'ı okur okumaz O derhal titreşimi aracılığıyla mevcut. O mutlaktır. Bu yüzden onun talimatlarını hatırlamaya çalışın ve ayrılık hissetmeyin. Onun sizinle olduğunu hissedeceksiniz. Öyleyse biz fiziksel mevcudiyetle değil de ses titreşimiyle birliktelik kurmalıyız. Bu gerçek birlikteliktir...sesle. Ses titreşimiyle derhal Krişna'ya dokunuyoruz. Öyleyse ne Krişna'ya ne de manevi öğretmene değil de ses titreşimi üzerinde daha çok durmalıyız. O zaman mutlu hissedeceğizdir ve ayrılık duymayacağızdır. Krişna bu dünyadan ayrıldığında, o zaman Arjuna acı ile şaşkına döndü ve Bhagavad-gita'nın talimatlarını hatırlamaya başladı. Bunu Srimad-Bhagavatam'da bulacaksınız. ... Derhal Kurukşetra savaş alanında ona öğretilen öğretileri hatırlamaya başladı. O zaman sakinleşmişti. Arjuna Onun (Krişna'nın) daimi arkadaşıydı, dolayısıyla Krişna mekanına döndüğünde şaşkınlığa düşmüştü ama Onun öğretilerini hatırlamaya başladı. dolayısıyla bizde ne zaman ayrılık hissedecek olsak en iyi şey öğretileri hatırlamaktır. O zaman herşey çok güzel olacak. Anlaşıldı mı? Evet. Öyleyse Hare Krişna'yı söyleyebilirsiniz.

Srila Prabhupada'nın Srimad-Bhagavatam 7.19.12 Söylevi , Montreal, 18 Ağustos 1968

~*~*~* For English Please Read BeloW*~*~

There are two conceptions: the physical conception and the vibration conception. So physical conception is temporary. The vibration conception is eternal. Just like we are... relishing the vibration of Krishna’s teachings. So by vibration He is present. As soon as we chant Hare Krishna or chant Bhagavad-gita or Srimad Bhagavatam, He is present immediately by His vibration. He’s absolute. Therefore try to remember His words of instruction and you’ll not feel separation. You’ll feel that He is with you. So we should associate by the vibration, and not by the physical presence. That is real association...by sound. We are touching Krishna immediately by sound vibration. So we should give more stress on the sound vibration, either of Krishna or of the spiritual master. Then we’ll feel happy and no separation. When Krishna departed from this world, at that time Arjuna was overwhelmed with sorrow and he began to remember the instruction of Bhagavad-gita. You’ll find this in the Srimad-Bhagavatam. ... He immediately began to remember the teachings that were taught to him in the Battlefield of Kuruksetra. Then He was pacified. Arjuna was His constant friend, so when Krishna went to His abode he was feeling overwhelmed, but he began to remember His teaching. So whenever we shall feel separation, the best thing is to remember the teachings. Then it will be very nice. Is that clear? Yes. So you can chant Hare Krishna.

Srila Prabhupada Lecture on Srimad-Bhagavatam 7.19.12, Montreal, August 18, 1968

GÜNLÜK EKSERSİZ-DAILY EXERCISE

2009-08-30T12:58:00.000-07:00

~*~*~*English is below the Turkish*~*~

Bazen bir arkadaşın, sevgilinin, geçmişten anılmaya değer bir anın, unutulmaz bir deneyimin özlemi ve kalpten hissedilen bir şiir yüksek bir mutluluk, sevme ve sevilme arzusu hissetmeniz ve böylece mutluluğa dalıp güzel bir şarkı söylemenize esin kaynağı olabilir... Ben de bugün büyük Vaisnava Srila Rupa Goswami'den aşağıdaki güzel dizeyi okuduktan sonra günlük eksersizim Hare Krişna Hare Krişna Krişna Krişna Hare Hare/ Hare Rama Hare Rama Rama Rama Hare Hare seslenişimi yapmaya karar verince kendimi ilahi aşkla iletişimde tutma ihtiyacını hissettim:

Ey Kutsal İsim, Sana olan aşkımın Senin Aghadamana (Aghasura'yı alteden), Yaşodanandana (Yasoda'nın oğlu), Nandasunu (Nanda'nın oğlu), Kamalanayana (nilüfer-gözlü), Gopicandra (çoban kızların Ayı), Vrindavanendra (Vrindavan'ın Kralı), Praoatakaruoa (teslim olmuş ruhlara merhamet eden), ve Krişna gibi birçok formunda fazlasıyla artması için dua ediyorum.

Ey kutsal isim, Sen iki şekilde tezahür edersin: 1. Kutsal İsim tarafından anlatılan yüce kişi ve 2. Kutsal İsmin ses titreşimi. Biz ikincisinin birinciden daha merhametli olduğunu biliyoruz. Birinci formuna karşı bir çok kabahat işlemiş bir kişi bile sesiyle ikincisine hizmet ederek bir saadet okyanusuna dalabilir.

Srila Rupa Goswami; Sri Stava-mala, Sri Namaştaka, verse 5-6

~*~*~* For English Please Read BeloW*~*~

Sometimes the longing of a friend, the lover, a memorable moment from the past, an unforgettable experience and a heart-felt poetry may inspire you to feel bliss, desire to love and be loved, thus merge in happiness and chant a beautiful song... Today I felt the need to keep myself in contact with the divine love as I made up my mind to do my daily exercise, the chanting of Hare Krişna Hare Krişna Krişna Krişna Hare Hare/ Hare Rama Hare Rama Rama Rama Hare Hare, upon reading the following beautiful verse from the great Vaisnava Srila Rupa Goswami:

O Holy Name, I pray that my love for you in your many forms, such as Aghadamana (crusher of Aghasura), Yasodanandana (son of Yasoda), Nandasunu (son of Nanda), Kamalanayana (lotus-eyed),
Gopicandra (moon of the gopis), Vrndavanendra (King of Vrndavana), Praoatakaruoa (merciful to the surrendered souls), and Krishna, may greatly increase.

O holy name, you are manifested in two forms: 1. the supreme person described by the Holy Name, and 2. the sound vibration of the Holy Name. We know that the second form is more merciful than the first. Even a person who commits many offenses to the first form may become always plunged into an ocean of bliss by serving the second with his voice.

Srila Rupa Goswami; Sri Stava-mala, Sri Namaştaka, verse 5-6

RADHASTAMI

2009-08-26T23:42:00.000-07:00

RADHASTAMI

SU BİLİNÇLİ OL, KRİŞNA BİLİNÇLİ OL / BE WATER CONSCIOUSS, BE KRSNA CONSCIOUS

2009-08-19T01:53:00.000-07:00

~*~*~*English is below the Turkish*~*~*

Her yıl 3.500.000 insan suyla-ilişkili hastalıklardan ölüyor. (www.water.org/facts)
Suyla ilişkili ölümlerin %43'ü ishalden kaynaklanıyor. (www.water.org/facts)
Suyla ilişkili ölümlerin %84'ü 0-14 yaş grubu çocuklarda görülüyor. (www.water.org/facts)
Suyla ilişkiliölümlerin %98'i gelişmekte olan ülkelerde görülüyor. (www.water.org/facts)
884 milyon insan,yaklaşık olarak sekiz kişiden bir kişi güvenli su kaynaklarına erişimden yoksun. (www.water.org/facts)
Su ve temizlik krizlerinin hastalıklar yoluyla silahlarla herhangi bir savaştan daha çok can aldığı iddia ediliyor. (www.water.org/facts)
Belirtilen herhangi bir zamanda dünyadaki hastane yataklarının yarısının suyla ilişkili hastalık çeken hastalarla doludur. (www.water.org/facts)
Dünyanın tatlı suyunun yalnızca %1'inden daha az bir miktarı (ya da % 0.007'si kadarı) doğrudan insan kullanımına hazır. (www.water.org/facts)
Bir insan yiyecek olmadan haftalarca yaşayabilir fakat hiç su olmadan yalnızca birkaç gün yaşamayı umabilirsiniz. (www.water.org/facts)
Hayatta kalmak için olduğu kadar temizlik için yıkanmak ve yemek pişirme ihtiyaçlarını karşılayacak günlük ihtiyaç kişi başına yaklaşık 13.2
galon. (www.water.org/facts)
Tüm su projelerinin yüzde 50’sinden fazlası başarısız oluyor, projelerin yüzde beşinden daha azı teftiş ediliyor ve yüzden birinden de oldukça azı uzun dönemli denetime sahip. (www.water.org/facts)
TÜM BUNLARA KARŞIN, gökyüzü boyunca elektriğin çektiği ve kuvvetli rüzgarlarla sürüklenen bulutlar muhtaç insanlara yaşamlarının özü olan suyu sağlayarak yavaş yavaş yeryüzünün yüzeyini kaplar. Bulutlar, muhtaç olana karşı daima nazik olan Krişna'nın merhameti olarak insana yağmurlar bahşeder.(Light of the Bhagavata)

Tanrı’nın daima bize karşı nazik olduğunu her daim hatırlamalıyız. Tanrı’nın doğasının kanunlarına bizim kaba itaatsizliğimize karşın, Tanrı bizim bakımımızla ilgilenecek kadar nazik. Su bizim bakımımızın en önemli öğesidir çünkü su olmadan ne yiyecek tahıl üretebilir ne de susuzluğumuzu dindirebiliriz. Suya bir çok diğer amaç için de bolca ihtiyaç duyulur. Bunun için Tanrı suyu yerkürenin dörtte üçünde üzerinde muhafaza etmiştir ve muhafaza etmek için tuzlu yapmıştır. Tuzlu su bozunmaz ve bu ilahi takdirin düzenlemesidir. Lord, güçlü güneşi dünya gibi gezegenlerden suyu buharlaştırmakla ve onu bulutların içinde duru suya damıtmakla ve ardından bizim daha sonradan dağıtım için sabit depolarda stokladığımız su gibi dağların tepelerinde stoklamakla meşgul eder. Depolanan suyun bir kısmı buza dondurulur ki böylece yeryüzünü hiç yoktan sel basmaz. Buz yıl boyunca yavaş yavaş erir, büyük nehirler boyunca akar ve tekrar muhafaza edilmek üzere denizlere akıp gider.

Bu nedenle Tanrı’nın doğasının kanunları yeterli bilgisi olmayan insanların vardığı sonuç gibi ne kör ne de kaza eseridir. Doğanın kanunlarının ardında Tanrı’nın yaşayan beyni vardır, tıpkı devletin tüm kanunlarının ardında daima bir kanun yapıcı olması gibi. Bizim yaygın kanunların ardında ki kanun yapıcıyı group görmememiz farketmez; bir kanun yapıcı olduğunu kabul etmeliyiz. Madde, canlı bir el olmaksızın kendiliğinden çalışamaz ve bu yüzden doğanın kanunlarının ardındaki Tanrı’nın, yüce canlı varlığın mevcudiyetini kabul etmeliyiz. Bhagavad Gita’da Lord doğanın Onun nezaretinde işlediğini söyler. Doğa yalnızca bir güç ve gücün ardında bir güçkaynağı ile bir beyin var, tıpkı elektrik gücünün ardında herşeyi oradaki mühendisin beyninin yönettiği bir elektrik santrali olması gibi. Maddi doğa yüce güçlü Tanrı’nın nezaretinde çok güzel ama körü körüne olmayan bir şekilde işliyor. Vedik ilahilerde (Atharva Veda) aynı şey doğrulanır.Tüm doğa kanunları yalnızca Tanrı’nın nezaretinde idare edilir.

Lord merhametini şiddetli bir ihtiyaç olduğu zamanlarda kavrulan yeryüzüne yağmur şeklinde dağıtır. Biz neredeyse su ihtiyacından ölmenin eşiğindeyken O bize yağmur sağlar. Tanrı hiç şüphesiz merhametlidir ama O merhametini üzerimize bizim en çok ihtiyacımız olan zamanda bahşeder. Bunun böyle olmasının nedeni bu merhameti elde eder etmez Tanrı’yı unutmamızdandır. Bizler bu yüzden sıkıntıdan kaçınmak istiyorsak sürekli Tanrı’nın merhametini anımsamalıyız. Bhagavad Gita doğanın kanunlarının sıkı olduğunu çünkü üç farklı hal tarafından idare edildiklerini doğrular. Lakin Lord’a teslim olan kişi kolayca doğanın sıkılığının üstesinden gelir.

LÜTFEN ŞÜKRAN DUYUN,

KRİŞNA’NIN ve SUYUNUZUN BİLİNCİNDE OLUN !

~*~*~*For English please read below~*~*~*

3.575 million people die each year from water-related disease. (www.water.org/facts)
43% of water-related deaths are due to diarrhea. (www.water.org/facts)
84% of water-related deaths are in children ages 0 - 14. (www.water.org/facts)
98% of water-related deaths occur in the developing world. (www.water.org/facts)
884 million people, lack access to safe water supplies, approximately one in eight people. (www.water.org/facts)
The water and sanitation crisis claims more lives through disease than any war claims through guns. (www.water.org/facts)
At any given time, half of the world’s hospital beds are occupied by patients suffering from a water-related disease. (www.water.org/facts)
Less than 1% of the world’s fresh water (or about 0.007% of all water on earth) is readily accessible for direct human use. (www.water.org/facts)
Without food a person can live for weeks, but without water you can expect to live only a few days. (www.water.org/facts)
The daily requirement for sanitation, bathing, and cooking needs, as well as for assuring survival, is about 13.2 gallons per person. (www.water.org/facts)
Over 50 percent of all water projects fail and less than five percent of projects are visited, and far less than one percent have any longer-term monitoring. (www.water.org/facts)
IN SPITE OF THESE, attracted by electricity throughout the sky and driven by forceful winds, clouds gradually cover the surface of the earth to satisfy the needy people by supplying water, which is the substance of their life. The clouds bestow rains upon man as the mercy of Krishna, who is always kind to the needy living being.(Light of the Bhagavata)

We should always know that God is ever kind to us. Despite our gross disobedience to the laws of God’s nature, the Lord is kind enough to look after our maintenance. Water is one of the most important items for our maintenance, because without water we can neither produce food grains nor quench our thirst. Water is also required very liberally for many other purposes. Thus the Lord has preserved water on three fourths of the globe and has made it salty to preserve it. Salty water does not decompose, and that is the arrangement of providence. The Lord has engaged the powerful sun to evaporate the water of planets like earth and distill it into clear water in the clouds and then stock it on the peaks of mountains, as we stock water in overhead tanks for later distribution. part of the stock of water is refrigerated into ice, so that it will not flood the earth for no good purpose. The ice melts gradually throughout the year, flows down through the great rivers, and glides down to the sea again for preservation.

Therefore the laws of God’s nature are neither blind nor accidental, as men with a poor fund of knowledge conclude. Behind the laws of nature is the living brain of God, just as there is always a lawmaker behind all the laws of the state. It does not matter whether or not we see the lawmaker behind the common laws; we must admit that there is a lawmaker. Matter can never work automatically, without a living hand, and therefore we must admit the existence of God, the supreme living being, behind the laws of nature. The Lord says in Bhagavad-gétä that nature works under His superintendence. Nature is only a power, and behind the power is a powerhouse and a brain, just as behind electrical power there is an electrical powerhouse, where everything is conducted by the brain of the resident engineer. The material nature works so nicely, and not blindly, because of the superintendence of the supreme powerful God. In the Vedic hymns (Atharva Veda) the same thing is confirmed. It is only under the superintendence of God that all the natural laws are conducted.

The Lord distributes His mercy in the form of rains on the scorched earth at times of dire necessity. He supplies rain when we are practically on the verge of death for want of water. God is merciful undoubtedly, but He bestows His mercy on us when we need it most. This is so because we forget God as soon as we obtain this mercy. We should therefore remember the mercy of God constantly if we want to avoid distress. We are eternally related with Him, despite the state of forgetfulness already described above. Bhagavad-gétä confirms that the laws of nature are stringent because they are conducted by three different modes. But one who surrenders unto the Lord overcomes the stringency of nature easily.

PLEASE FEEL GRATITUDE,

BE CONCIOUS of KRSNA and YOUR WATER!

2009 MAHA ABHISEK FESTIVAL VIDEO-2009 FESTIVAL VIDEO OF MAHA ABHISEK

2009-05-01T05:59:00.000-07:00

~*~*~*English is below the Turkish*~*~*

Bu yıl Hindistan Aşk Festivali gezimize katılma şansını yakalayamayanlar ve önceden kutsal dham Navadvip, Mayapur’a gitmemiş olanlarınız için aşağıda ruhsal olarak son derece neşelendirici, adanmışlık açısından ilham verici ve büyüleyici çok özel bir olayın harika bir görüntüsü var. Eğer yeryüzünde, ruhsal diyarın bir görüntüsünü nasıl görebileceğinizi ve yüce Şahsiyet Caitanya Mahaprabhu’nun doğum yeri olduğundan ruhsal başkent Mayapur gibi kutsal dhamların nasıl son derece ruhsallıkla yüklendiğini merak ediyorsanız, aşağıdaki video ruhsal dünyaya açılan bir pencere. Pancha Tattva’nın, çok merhametli A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada tarafından dünya gezegeninin tüm yurttaşları için kurduğu ruhsal başkent Mayapur’a yerleştirilmesinin 5. yıldönümünün Panca Tattva Maha Abhişek törenini izleyeceksiniz.

!!!VIDEO ICIN TIKLAYIN!!!

“Onun güzelce ışıl ışıl altından parıltısı güneşin parlayan huzmesini gölgede bıraktı ve gözlerimi kamaştırdı. Onun büyük, çiçek açan, hafifçe yukarı bakan gözleri tanımlamanın gücünü aşar.”

“Onun nazik cildi ışıldayan sandal ağacı macunu rengindeydi. Geniş göğsü nazikçe salınan kır çiçeklerinden bir taçla süslenmişti ve Onun ışık saçan, ay gibi yüzü keyif verici, serinletici ve rahatlatıcıydı. İnce uzun kolları dizlerine kadar uzanırdı.”

“Altından Ay, Şri Caitanya fevkalade neşe sesleri havayı doldururken ortaya çıktı. Onun güzelliği bir milyon aşk tanrısını aciz kıldı ve O kendi dans edişine ve şarkı söyleyişine gülümsedi.”

“Onun sevimli yüzü ve büyüleyici gözleri aşkın kişiliği üzerine ilahilik işaretleri ekledi; Onun ayakları uğurlu bayrak ve şimşek nişanlarıyla işaretliydi. Onun tüm narin formu herkesin zihnini büyülemek üzere süslenmişti.” Caitanya-bhagavata, Srila Vrndavana das Thakura

Bu enkarnasyonda, Tanrının sonsuz aşkın güzelliği bütün ruhları cezp ederdi ve onları Krişna aşkıyla büyüleyerek onların maddi dünyaya olan bağlılıklarını keserdi. Caitanya-caritamrta, Madhya 10.53’te kaydedildiği gibi Altı Goswami’den biri olan Srila Rupa Goswami şöyle yazdı:

namo maha-vadanyaya krsna-prema-pradaya te

krsnaya krsna-caitanya-namne gaura-tvise namaù

“Saygı dolu itaatlerimi diğer tüm avatarlardan, hatta Krişna’nın Kendidinden bile daha bağışlayıcı olan Yüce Tanrı Şri Krişna’ya sunarım çünkü O daha önce hiç kimsenin asla vermediğini — saf Krişna aşkını bahşediyor.”

Kali-yuga’da insan toplumunun durumu Çağ döngüsündeki diğer herhangi bir zamandan daha da bozulmuştur; buna rağmen Vedik bilgeler en bağışlayıcı avatar Şri Caitanya bu çağda belirmiş olduğundan Kali-yuga’yı çağların en iyisi olarak yüceltirler. Kişi, Şri Caitanya’nın merhametinin doğasını anlamalıdır: O (Kali-yuga’nın sakinlerine) en alçalmış ruhlara en ulvi ve basit uygulama (Kutsal ismin toplu halde zikredilmesi) ile en yüksek hüneri veriyor.

Şri Caitanya Mahaprabhu, Sylhet’ten eğitimli bir brahmana olan Jaganatha Misra’nın oğlu olarak kırksekiz yıl boyunca aşkın meşgalelerini sergiledi ve sonra 1455 Sakabda yılında (1534) Puri, Orissa’da gözden kayboldu. İlk yirmidört yılda Tanrı aile hayatına örnek teşkil etti. Navadvip’in büyük eğitimli bir alimi, Şrila Nilambara Cakravarti’nın bir kızı olan annesi Şri Sacidevi’nin adanmış oğluydu O zamanlar Navadvip tüm Hindistan’da ilim merkeziydi ve hatta çocukluğunda bile o zamanlar Şri Nimai Pandit olarak bilinen Tanrı bir münazarada Keşava Kaşmir adlı büyük Kaşmirli bir alimi yenilgiye uğrattığında tartışmasız alimlerin baş tacı olarak tanınmıştı. Tanrı seyahat ederek ve öğreterek uzaktayken, ilk karısı Şri Laxmipriya Onun ayrılığına dayanamayarak bu dünyayı terk etti. Annesinin ricası üzerine Tanrı tekrar büyük bir gösteriş ve törenle ilahi Şri Vişnupriya ile evlendi. Dünyaya ruhsal bir öğretmen kabul etmenin gerekliliğini gösteren Tanrı Şri İşvara Puri tarafından inisiye edildi ve o noktadan itibaren aşamalı bir şekilde Nimai’den yenilmez pandit Nimai’ye, Yüce Şahsiyet Şri Krişna’nın adananına değişti.

~*~*~*For English please read below~*~*~*

For those who didn’t get the chance to join our Love Festival of India tour this year and haven’t been to the holy dham Mayapur before, below there is a great display of a very special occasion which is spiritually so uplifting, devotionally inspiring and enchanting. If you wonder how to get a vision of spiritual realm on earth and wonder how holy dhams like Mayapur which is the spiritual capital of the world for being the birth place of great Personality Caitanya Mahaprabhu is so much spritually surcharged, the video below is a spiritual window to the spiritual world. You will watch the Pancha Tattva Maha Abhişek ceremony of the 5th anniversary of Panca Tattva installion in Mayapur dham, the spiritual capital built for whole the citizens of the planet earth by the most merciful A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada.

!!!VIDEO ICIN TIKLAYIN!!!

“His beautifully brilliant golden lustre overshadowed the sun’s shining rays and dazzled my eyes. His large, blossoming, softly upturned, lotus eyes defied description.

“His exquisite complexion was the colour of glowing sandalwood paste. His expansive breast was decorated with a gently swaying wildflower garland and His radiant, moon-like face was pleasing, cooling and comforting. His elongated arms reached down to His knees.

“The Golden Moon, Sri Caitanya, had arisen as sounds of great joy filled the air. His beauty humbled a million cupids, and at His own dancing and singing, He smiled.

“His lovely face and charming eyes added to the marks of divinity upon His transcendental person; His feet were marked with the auspicious signs of the flag and lightning. His entire exquisite form was decorated to enchant the minds of everyone.” Caitanya-bhagavata, Srila Vrndavana das Thakura

In this incarnation, the Lord’s infinite transcendental beauty would attract all souls and sever their attachments to the material world, enchanting them with krsna-prema. Srila Rüpa Gosvami, one of the Six Gosvamis wrote as recorded in the Caitanya-caritamrta, Madhya 19.53:

namo maha-vadanyaya krsna-prema-pradaya te

krsnaya krsna-caitanya-namne gaura-tvise namaù

“I offer my respectful obeisances unto the Supreme Lord, Sri Krsna Caitanya, who is more magnanimous than any other avatara, even Krsna Himself, because He is bestowing freely what no one else has ever given—pure love of Krsna.”

In Kali-yuga, the condition of human society is more degraded than at any other time in the cycle of ages; however, the Vedic sages glorify Kali-yuga as the best of ages since in this age the most magnanimous avatara, Sri Caitanya, has appeared. One should understand the nature of Sri Caitanya’s compassion: He gives the most degraded souls (the residents of Kali-yuga) the highest attainment (krsna-prema) with the most sublime and simple practice (the congregational chanting of the Holy Name).

Sri Caitanya, the son of Sri Jagannatha Mişra, a learned brahmana from Sylhet, exhibited His transcendental pastimes for forty-eight years and then disappeared in the year 1455 Sakabda (1534) at Puri in Orissa. The first twenty-four years the Lord exemplified household life. He was the devoted son of His mother, Sri Sacidevi, a daughter of Srila Nilambara Cakravarti, the great learned scholar of Navadvipa, and married the most beautiful Sri Laksmipriya. At that time, Navadvipa was the centre of learning in all India and even in His childhood the Lord, then known as Sri Nimai Panòita, was unquestionably recognised as the crest jewel of scholars when he defeated in debate the great Kashmir scholar named KeSava KaSmiri. While the Lord was away travelling and teaching, his first wife, Sri Laksmipriya, unable to bear His separation, left this world. At the request of His mother, the Lord married again in great pomp and ceremony to the divine Sri Visnupriya. Displaying to the world the necessity of taking a spiritual master, the Lord was initiated by Sri İSvara Puri, and from this point progressively changed from Nimai, the unconquerable pandita, to Nimai, the devotee of the Supreme Personality, Sri Krsna.

EŞSİZ HEDİYELER-MATCHLESS GIFTS

2009-04-24T03:52:00.000-07:00

~*~*~*English is below the Turkish*~*~*

Srila Prabhupada'nın Hare Krişna Hareketini başlattığı yer

26. Cadde 2. Bulvar New York, Matchless Gifts-Eşsiz Hediyeler

Asagida Krsna bilinci hareketinin evrensel anlayisi ve Prabhupada nin bilgiye en dogru kaynaklardan ve otoritelerden erismek uzerine Bhagavad Gita ya dayandirdigi Essiz hediyeler (Matchless Gifts) kitabindan bir alinti okuyacagiz. Yuce Olana kimilerimiz Allah, kimimiz Jehova, kimimiz Krsna der. Burada Bhagavad Gita da belirtildigi gibi jiva yani ruhlarin gercek konumu ile ilahi olana askla erismenin, benlik idarine ermis bir ruhun Tanri bilincine yani Krisna bilincine erismesinin bilimi aktarilmaktadir.

Bu Krişna bilinci hareketinin amacı tüm canlı varlıkları özgün bilinçlerine geri getirmektir. Maddi dünya içerisindeki tüm canlı varlıklar, değişen derecelerde bir çeşit delilikten müteesirdir. Bu Krişna bilinci hareketi insanı maddi hastalığından tedavi etmeyi ve onun özgün bilincini yeniden düzenlemeyi hedefler. Bir Bengali şiirinde büyük bir Vaişnava şair, “Bir adam hayaletler musallat olduğunda, sadece saçma sapan konuşabilir. Benzer şekilde maddi doğanın etkisi altında ki birinin de perilendiği düşünülmelidir ve ne konuşursa konuşsun saçma sapan görülmelidir.” diye yazmıştır. Kişi büyük bir filozof veya bilimadamı olarak düşünülebilir, fakat eğer mayanın hayalletiyle, yanılsamayle perilendiyse ne kuramlaştırırsa kuramlaştırsın ve ne konuşursa konuşsun aşağı yukarı safsatadır. Bugün bize bir hastayı muayene etmesi rica edildiğinde, temas kurduğu tüm hastalar aşağı yukarı deli olduğu için mahkemenin istenilirse bu nedenlerden ötürü cinayeti mazur görebileceğini beyan eden bir psikiyatrist örneği verilmiştir. Mesele şudur ki maddi dünyada aklı başında bir canlı varlık bulmak çok zordur. Deliliğin bu dünyada hakim olan atmosferi tamamıyla maddi bilinç enfeksiyonundan kaynaklanır.

Bu Hare Krişna hareketinin amacı insanı, Krişna bilinci olan özgün bilincine, açık bilincine getirmektir. Su bulutlardan düştüğü zaman saf su gibi durudur, fakat yeryüzüne değer değmez çamurlu hala gelir ve rengi bozulur. Benzer şekilde bizler özgün olarak saf ruhuz, Krişna’nın öz parçalarıyız ve bu nedenle özgün yapısal konumumuz Tanrı’nın ki kadar saf. Bhagavad-gita’da Şri Krişna der ki:

mamaivamşo jiva-loke

jiva-bhutah sanatanaha

manah şaşthanindriyani

prakirti-sthani karşati

“Bu koşullu dünyadaki canlı varlıklar Benim cüzi parçalarımdır ve ebedidir. Lakin, koşullu yaşamdan ötürü zihni de kapsayan altı duyuyla epeyce mücadele ediyorlar.”

Bunun için tüm canlı varlıklar Krişna’nın öz parçalarıdır. Krişna demekle Tanrı’dan, tümüyle-çekici Tanrılığın Yüce Şahsiyeti’ni ifade eden Krişna’dan bahsettiğimiz daima hatırlanmalıdır. Bir altın parçası nasıl ki bir altın rezervi ile niteliksel olarak aynıysa, Krişna’nın bedeninin çok küçük parçaları da bu nedenle niteliksel olarak Krişna kadar iyidir. Tanrı’nın bedeni ile canlı varlığın ebedi ruhsal bedeninin kimyasal bileşimi aynıdır-ruhsaldır. Bundan dolayı başlangıçta, kirlenmemiş durumumuzda, Tanrı’nın ki kadar iyi bir forma sahiptik fakat yeryüzüne düşen yağmur gibi biz de Krişna’nın harici maddi enerjisiyle idare edilen bu maddi doğayla temas kurduk.

Harici enerjiden ya da maddi doğadan söz ettiğimizde, “Kimin enerjisi? Kimin doğası” soruları sorulabilir. Maddi enerji ya da doğa bağımsız olarak aktif değildir. Böylesi bir anlayış budalacadır. Bhagavad-gita’da maddi doğanın bağımsız olarak işlemediği açıkça ifade edilir. Budala bir adam bir makine gördüğünde otomatik olarak çalıştığını düşünebilir, ama aslında öyle değildir – biz bazen kusurlu görüşümüzden ötürü makinenin arkasındaki denetçiyi göremediğimiz halde bir sürücü, kontrol eden biri vardır. Çok harika çalışan bir sürü elektronik mekanizma vardır, ama bu karmakarışık sistemlerin arkasında düğmeye basan bir de bilim adamı vardır. Bu anlaşılması çok kolaydır: bir makine madde olduğu için kendiliğinden çalışamaz ama ruhsal talimat altında çalışmalıdır. Bir kaset çalar çalışır ama bir canlı varlığın, bir insanın planlarına göre ve onun idaresinde çalışır. Makine tamdır fakat bir ruh-can tarafından idare edilmediği sürece çalışamaz. Benzer şekilde doğa dediğimiz bu kozmik tezahürün harika bir makine olduğunu ve bu makinenin arkasında Tanrı’nın, Krişna’nın olduğunu anlamalıyız. Bu ayrıca Krişna’nın şöyle dediği, Bhagavad-gita’da teyit edilir :

mayadhyakşena prakirtihi

süyatesa-çaraçaram

hetunanena kaunteya

jagad viparivartate

“Ey Kunti’nin oğlu, tüm hareket eden ve hareket etmeyen varlıkları üreten bu maddi doğa Benim idaremde çalışır, ve onun hükmüyle bu tezahür tekrar tekrar yaratılır ve yok edilir.” (Bg. 9.10)

İki çeşit varlık vardır—hareket eden (insanlar, hayvanlar ve böcekler gibi) ve hareket etmeyen (ağaçlar ve dağlar gibi). Krişna her iki çeşit varlığı da kontrol eden bu maddi doğanın Onun idaresinde hareket ettiğini söyler. Bunun için herşeyin arkasında yüce bir idareci vardır. Modern medeniyet bilgi eksikliğinden ötürü bunu anlamaz; bu nedenle maddi doğanın üç haliyle çılgına dönmüş tüm insanları aydınlatmak bu Krişna Bilinci Topluluğunun amacıdır. Diğer bir deyişle, bizim hedefimiz insanlığı normal konumuna uyandırmaktır.

Özellikle Birleşik Devletlerde, bir çok üniversite ve bilgi departmanı var fakat onlar bu meseleleri tartışmıyor.Şri Krişna tarafından Bhagavad-gita’da verildiğini gördüğümüz bu bilgi için departman nerede? Massachusetts Teknoloji Enstitüsünde öğrenciler ve bazı fakülte üyeleri önünde konuştuğumda sorulan ilk soru şuydu: “ Ölü bir adamla canlı bir adam arasında ki farkı inceleyen teknoloji depertmanı nerede?” Bir adam öldüğünde, birşey kaybolur. Bunu yerine koyacak teknoloji nerede? Bilimadamları neden bu sorunu çözmeye çalışmıyor? Çünkü bu çok zor bir konu, bir kenara bırakıp faal bir şekilde yeme, uyuma, çiftleşme ve savunma teknolojisiyle meşgul oluyorlar. Ne var ki, Vedik yazınlar bize bunun hayvan teknolojisi olduğu bilgisini verir. Hayvanlarda iyi yiyebilmek, zevkli bir seks hayatına sahip olmak, huzurlu bir şekilde uyumak ve kendilerini korumak için ellerinden gelenin en iyisini deniyorlar. O halde insanın bilgisi ile hayvanın bilgisi arasında ki fark nedir? Gerçek şu ki insanın bilgisi canlı bir adamla ölü bir adam, canlı bir bedenle ölü bir beden arasında ki farkı keşfetmek için geliştirilmelidir. Bu ruhsal bilgi Krişna tarafından Arjuna’ya Bhagavad-gita’nın başında bildirilmiştir. Krişna’nın bir arkadaşı olan Arjuna çok akıllı bir adamdı, fakat onun bilgisi, tüm adamların ki gibi sınırlıydı. Krişna, buna rağmen, Arjuna’nın sınırlı bilgisinin de ötesinde olan konulardan bahsetti. Bu konulara adhokşaja denir çünkü bizim maddi bilgi yoluyla edindiğimiz doğrudan idrakımız onlara yaklaşmakta başarısız olur. Örneğin, sınırlı görüşümüzle göremediğimizi görmek için bir çok güçlü mikroskopumuz var ama bize beden içerisindeki ruhu gösterebilecek bir mikroskop yok. Bununla beraber, ruh oradadır.

Bhagavad-gita bize bu bedende bir sahip olduğu bilgisini verir. Ben sahibim ve diğerleri de kendi bedenlerinin sahibi. Ben, “Benim elim,” diyorum ama “Ben elim.” Demiyorum. “Benim elim,” olduğu için onun sahibi olmakla ben elden farklıyım. Benzer şekilde “ Benim gözüm,” “Benim bacağım,” “Benim şuyum,” “ Benim buyum.” diye bahsediyoruz. Bana ait olan tüm bu objelerin ortasında, ben neredeyim? Bu sorunun cevabı için arayış meditasyon yöntemidir. Gerçek meditasyonda, “Ben neredeyim? Ben neyim?” diye sorarız. Bu soruların cevaplarını hiçbir maddi çabayla bulamayız ve bundan dolayı tüm üniversiteler bu soruları bir kenara koyuyor. “Çok zor bir konu.” diyorlar. Ya da görmezden geliyorlar: “Yersiz.” Böylece mühendisler dikkatini mükemmel atsız arabalar ve kanatsız kuşları yaratmaya ve tamamlamaya kalkışmaya yönlendiriyor. Önceleri arabaları atlar çekerdi ve hava kirliliği yoktu ama şimdi otomobiller ve roketler var, ve bilim adamları çok gurur duyuyor. “Atsız arabaları ve kanatsız kuşları icat ettik.” diye böbürleniyorlar. Uçak ya da roket için taklit kanatlar icat ettikleri halde, ruhsuz bir beden icat edemezler. Gerçekten bunu yapabildikleri zaman övgüyü hakedecekler. Fakat böylesi bir girişim muhakkak boşa çıkacaktır çünkü biz biliyoruz ki arkasında bir ruh olmayan hiç bir makine çalışamaz. En karmaşık bilgisayarların bile onları idare etmek için eğitimli adamlara ihtiyacı var. Biz de kozmik tezahür olarak bilinen bu harika makinenin yüce ruh tarafından ustaca idare edildiğini bilmeliyiz. Bu Krişna’dır. Bilimadamları nihai sebebi ya da bu maddi evrenin nihai idarecisini arıyor ve farklı teorilerle teklifler öneriyorlar, fakat bilginin gerçek anlamı çok kolay ve mükemmel: yalnızca mükemmel kişiye, Krişna’ya kulak vermeliyiz. Bhagavad-gita’da bildirilmiş bilgiyi kabul etmekle, herkes dünyanın bir parçası olduğu bu harika kozmik makinenin böylesine fevkalade çalıştığını çünkü arkasında bir sürücü—Krişna olduğunu hemen ayırt eder.

Bizim bilgi sürecimiz çok basit. Krişna’nın talimatı Bhagavad-gita, adi-puruşanın Kendisi, Yüce İlksel Kişi, Tanrılığın Yüce Şahsiyeti tarafından verilmiş bilginin başlıca kitabıdır. O nitekim mükemmel kişidir. Bizim onu mükemmel kişi olarak kabul ettiğimiz halde kabul etmeyen bir çoklarının olması tartışılabilir. Lakin kişi bu kabulün tuhaf olduğunu düşünmemelidir; O bir çok otoritenin kanıtına dayanarak mükemmel kişi olarak kabul edilir. Biz Krişna’yı salt fantezilerimiz ve hislerimize dayanarak mükemmel kişi olarak kabul etmiyoruz. Hayır- Krişna tüm Vedik yazınların yazarı olan Vyasadev gibi bir çok Vedik otoriteler tarafından Tanrı olarak kabul edilir. Bilginin hazine dairesi Vedalara dahildir ve onların yazarı, Vyasadeva Krisna’yı Tanrılığın Yüce Şahsiyeti olarak kabul eder ve Vyasadeva’nın ruhsal öğretmeni Narada da Krishna’yı böyle kabul eder. Narada’nın ruhsal öğretmeni Brahma Krishna’yı sadece Yüce kişi olarak değil aynı zamanda yüce idareci olarak da kabul eder- işvarah paramah krişnaha. [Bs. 5.1] "Yüce idareci Krishna’dır.”

Eşsiz Hediyeler, Krişna Aracılığıyla Ruhsal Bilgi- A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada

~*~*~*For English please read below~*~*~*

Below we will be reading an excerpt from A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada’s book, Matchless gifts about the universal understanding of Krsna conciousness movement and on receiving knowledge from the right sources and authorities based on Bhagavad Gita. Some call the Divine as Allah, some as Jehova, and some as Krsna. Here as it is stated in Bhagavad Gita, the real position of the jives, namely souls and reaching the divine with love, the science of achieving God conciousness, Krsna conciousness by a self-realised soul has been narrated.

The aim of this Krsna consciousness movement is to bring all living entities back to their original consciousness. All living entities within the material world are, to varying degrees, afflicted with a type of madness. This Krsna consciousness movement aims at curing man of his material disease and reestablishing his original consciousness. In a Bengali poem a great Vaiñëava poet has written, "When a man is haunted by ghosts, he can only speak nonsense. Similarly, anyone who is under the influence of material nature should be considered haunted, and whatever he speaks should be considered nonsense." One may be considered a great philosopher or great scientist, but if he is haunted by the ghost of maya, illusion, whatever he theorizes and whatever he speaks is more or less nonsensical. Today we are given the example of a psychiatrist who, when requested to examine a murderer, proclaimed that since all the patients with whom he had come in contact were more or less crazy, the court could excuse the murderer on those grounds if it so desired. The point is that in the material world it is very difficult to find a sane living entity. The prevailing atmosphere of insanity in this world is all caused by the infection of material consciousness.

The purpose of this Hare Krsna movement is to bring man back to his original consciousness, which is Krsna consciousness, clear consciousness. When water falls from the clouds, it is uncontaminated like distilled water, but as soon as it touches the ground it becomes muddy and discolored. Similarly, we are originally pure spirit soul, part and parcel of Krsna, and therefore our original constitutional position is as pure as God's. In Bhagavad-gita Sri Krsna says:

mamaivamşo jiva-loke

jiva-bhutah sanatanaha

manah şaşthanindriyani

prakirti-sthani karşati

"The living entities in this conditional world are My fragmental parts, and they are eternal. But due to conditioned life, they are struggling very hard with the six senses, which include the mind." (Bg. 15.7)

Thus all living entities are part and parcel of Krsna. By Krsna it should always be remembered that we are speaking of God, Krsna denoting the all-attractive Supreme Personality of Godhead. As a fragment of gold is qualitatively the same as a gold reservoir, so the minute particles of Krsna's body are therefore qualitatively as good as Krsna. The chemical composition of God's body and the eternal spiritual body of the living entity is the same-spiritual. Thus originally, in our uncontaminated condition, we possessed a form as good as God's, but just as rain falls to the ground, so we come in contact with this material world, which is manipulated by the external material energy of Krsna.

When we speak of external energy or material nature, the question may be raised, "Whose energy? Whose nature?" Material energy or nature is not active independently. Such a concept is foolish. In Bhagavad-gita it is clearly stated that material nature does not work independently. When a foolish man sees a machine he may think that it is working automatically, but actually it is not—there is a driver, someone in control, although we sometimes cannot see the controller behind the machine due to our defective vision. There are many electronic mechanisms which work very wonderfully, but behind these intricate systems there is a scientist who pushes the button. This is very simple to understand: since a machine is matter, it cannot work on its own accord but must work under spiritual direction. A tape recorder works, but it works according to the plans and under the direction of a living entity, a human being. The machine is complete, but unless it is manipulated by a spirit soul, it cannot work. Similarly, we should understand that this cosmic manifestation which we call nature is a great machine and that behind this machine there is God, Krsna. This is also affirmed in Bhagavad-gita where Krsna says:

mayadhyakşena prakirtihi

süyatesa-çaraçaram

hetunanena kaunteya

jagad viparivartate

"This material nature is working under My direction, O son of Kunti, producing all the moving and unmoving beings, and by its rule this manifestation is created and annihilated again and again." (Bg. 9.10)

There are two kinds of entities—the moving (such as human beings, animals and insects) and nonmoving (such as trees and mountains). Krsna says that material nature, which controls both kinds of entities, is acting under His direction. Thus behind everything there is a supreme controller. Modern civilization does not understand this due to lack of knowledge; it is the purpose of this Society for Krsna consciousness therefore to enlighten all people who have been maddened by the influence of the three modes of material nature. In other words, our aim is to awaken mankind to its normal condition.

There are many universities, especially in the United States, and many departments of knowledge, but they are not discussing these points. Where is the department for this knowledge that we find given by Çri Krsna in Bhagavad-gita? When I spoke before students and some faculty members at the Massachusetts Institute of Technology, the first question raised was: "Where is the technological department which is investigating the difference between a dead man and a living man?" When a man dies, something is lost. Where is the technology to replace it? Why don't scientists try to solve this problem? Because this is a very difficult subject matter, they set it aside and busily engage in the technology of eating, sleeping, mating and defending. However, Vedic literatures inform us that this is animal technology. Animals are also trying their best to eat well, to have an enjoyable sex life, to sleep peacefully, and to defend themselves. What then is the difference between man's knowledge and animal's knowledge? The fact is that man's knowledge should be developed to explore that difference between a living man and a dead man, a living body and a dead body. That spiritual knowledge was imparted by Krsna to Arjuna in the beginning of Bhagavad-gita. Being a friend of Krsna's, Arjuna was a very intelligent man, but his knowledge, as all men's, was limited. Krsna spoke, however, of subject matters which were beyond Arjuna's finite knowledge. These subjects are called adhokñaja because our direct perception by which we acquire material knowledge fails to approach them. For example, we have many powerful microscopes to see what we cannot see with our limited vision, but there is no microscope that can show us the soul within the body. Nevertheless, the soul is there.

Bhagavad-gita informs us that in this body there is a proprietor. I am the proprietor, and others are the proprietors of their bodies. I say, "My hand," but not "I hand." Since it is "my hand," I am different from the hand, being its owner. Similarly, we speak of "My eye," "My leg," "My this," "My that." In the midst of all of these objects which belong to me, where am I? The search for the answer to this question is the process of meditation. In real meditation, we ask, "Where am I? What am I?" We cannot find the answers to these questions by any material effort, and because of this all the universities are setting these questions aside. They say, "It is too difficult a subject." Or they brush it aside: "It is irrelevant." Thus engineers direct their attention to creating and attempting to perfect the horseless carriage and wingless bird. Formerly, horses were drawing carriages and there was no air pollution, but now there are cars and rockets, and the scientists are very proud. "We have invented horseless carriages and wingless birds," they boast. Although they invent imitation wings for the airplane or rocket, they cannot invent a soulless body. When they are able to actually do this, they will deserve credit. But such an attempt would necessarily be frustrated, for we know that there is no machine that can work without a spirit soul behind it. Even the most complicated computers need trained men to handle them. Similarly, we should know that this great machine, which is known as the cosmic manifestation, is manipulated by a supreme spirit. That is Krsna. Scientists are searching for the ultimate cause or the ultimate controller of this material universe and are postulating different theories and proposals, but the real means for knowledge is very easy and perfect: we need only hear from the perfect person, Krsna. By accepting the knowledge imparted in Bhagavad-gita, anyone can immediately know that this great cosmic machine, of which the earth is a part, is working so wonderfully because there is a driver behind it—Krsna.

Our process of knowledge is very easy. Krsna's instruction, Bhagavad-gita, is the principal book of knowledge given by the adi-puruña Himself, the Supreme primeval person, the Supreme Personality of Godhead. He is indeed the perfect person. It may be argued that although we have accepted Him as a perfect person, there are many others who do not. Rut one should not think that this acceptance is whimsical; He is accepted as the perfect person on the evidence of many authorities. We do not accept Krsna as perfect simply on the basis of our whims or sentiments. No—Krsna is accepted as God by many Vedic authorities like Vyasadeva, the author of all Vedic literatures. The treasure house of knowledge is contained in the Vedas, and their author, Vyasadeva, accepts Krsna as the Supreme Personality of Godhead, and Vyasadeva's spiritual master, Narada, also accepts Krsna as such. Narada's spiritual master, Brahma, accepts Krsna not only as the Supreme person but the supreme controller as well—içvaraù paramaù krsnaù: [Bs. 5.1] "The supreme controller is Krsna."

Matchless Gifts, Spiritual Knowledge through Krishna-A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada

MUSON ZAMANI YAMUNA-YAMUNA AT MONSOON TIME

2009-04-10T01:20:00.000-07:00

~*~*~*English is below the Turkish*~*~*

Muson Zamanı Yamuna (Lalita'nın Melodisi)

Zaman bölünürken sonsuz anlara,
Orada sesiz bir his var,usulca sarmalayan derinden.
Anın içine düşerken, dilimde hep aynı şarkı yarı hüzünlü.
Sonra beyaz birgül açar zihnimde,gözlerimde güneş.
Gittiğim heryerde yüzümü sana dönerim sevgili koruyucum ve yüce sevdam.
Muson yağmurları yağar sonra hayalime ve ben koşuyorum sırılsıklam,çırılçıplak,ağ

layarak Yamunaya doğru.
Yolcular çoktan açıldı nehire,
İşte tam oradayım.
Yalnız,
Seni özleyen ruhum başladı şarkımızı söylemeye
ve Yamuna terse akıyor şimdi,delice sevginse içime.
Muson zamanı Yamunanın tam kalbindeyim,tüm biriktirdiklerimse bir fanusun içinde.
Sonra bir form geldi güneşin oğlu sanki.
ve o an akıntıya bıraktım fanusu ve tüm geçmiş zamanlarımı.
Şimdi Muson zamanı Yamunanın içinde binlerce kez yıkanıyorum altın ışıklı suyla,
Birazdan ruhum bedenimden ayrılacak, sakin.
Ve şükrediyorum bu topraklara,küllerimi şimdiden ben savuruyorum rüzgara .
İşte bitti. Tekrarı yok!
Ölüyorum Muson yağmurlarında.
Uzakta güneşin oğlu mırıldanıyor HareKrisna
beni karşılarken, orada!

Bu 24 Mart 2009'da 06:30 da İstanbul'da gerçekten yaşandı.

Lalita Devi Dasi(Nazan)

~*~*~*For English please read below~*~*~*

Yamuna at Monsoon Time (Lalita's Melody)

While time is divided into eternal moments, there is a silence feeling embracing quietly from deep inside.While I’m falling into the moment, the same song on my tongue, half morose. Then a white rose blossoms in my mind, sun in my eyes, wherever I go I turn my face to You (Krishna). My dearest protector and divine love. Then monsoon rains pours on my dream and I’m running soaking wet, naked, crying towards the Yamuna.Voyagers already sailed to the river, and right there I’m all alone and my soul that’s longing for you has started singing our song and Yamuna is flowing madly upstream now but your divine love is inside me. I’m right in the core of Yamuna’s heart at Mansoon time, and all that I’ve collected are in a lantern. Then a form came, the son of the sun. and I left that lantern and all my past to the stream. Now I’ve been bathing thousands of times in Yamuna with golden rayed water. My soul will leave my body in a moment, in peace.I’m thanking these lands, I myself am already scattering my ashes to the wind, now it’s over, no more repetation! I’m dying at Monsoon rains.

The son of the sun is singing sweetly Hare Krishna from a far, while welcoming me there.

This was lived for real in İstanbul, 06:30am 24th of March 2009

While remembering Yamuna
Lalita devi dasi (Nazan)

MUM MEETING RADHA KRSNA THE BEAUTIFUL GLASS EYED ONE

2009-04-10T00:39:00.000-07:00

Today the curiosity of my mum drove me to unpack, however my mum was faster than me to unwrap the things, accessories, jeweleries, salagrams and deities wrapped in indan newspapers and cloth of linings for saris. When left alone on her own, the first thing mum undiscovered was the silas.

She already had an idea of salagrams being some special Stones. She said that she will keep one in the house without asking me permission if she could take one. She kept on asking to confirm that these are some speacial Stones good to keep home and give good energy and if They protect from bad energies. Then the next thing she discovered was the brass deiti of Gauranga Mahaprabhu. Seeing her lifting Gauranga Prabhu high up in the air and looking with adoration and a big smile on her face made me rush to grasp the deiti from her hand while trying to explain that He belongs to someonelse and not to us. However, like a child and with the entusiasm of a child insisting to have propheritorship over the deiti she didn’t want to accept nor gave up her curiosity. She didn’t care my warnings to keep her away from my bags with deities and paraphernalia.However, she kept on digging inside the bag as I was also almost inside the bag in panic with her trying to check where Nityananda Prabhu is and that everythingelse was in proper place trying to stop her from finding other deities and more paraphernelia related to Them and trying to find explanations for these statues in my bag and what They are and how to explain Them. I think I subtly wanted her to see the very beautiful, small Radha Krsna deities since I had already developed attraction to Them and have been desiring to keep Them being little bit exited to see that mum has somewhat desire to keep a deiti home but stil I was hesitant with some panic inside. But the things happened in the following moments naturally and spontaneously extinguished my wories and some relief and amazement took its place.

There was no need for any explanation at all, those moments can not be explained fully but can only be experienced. When mum saw some small part of little brass Radhe in my hand, she immediately went down to grasp Her from my hands. Before me saying a word, she expressed an unbelieveable show of devotional ecstacy as if she found a treasure within the bag although she is not a Krsna devotee at all. She started glorifying Radhe saying how beautiful the deiti is (she doesn’t use the word deiti, of course!). As she was holding and already looking for the best place in our living room to put Radhe, I showed her Krsna and at that point in my opinion she went avaduta. It was incredibly amazing to see my mum who generally doesn’t have a crazy state becoming overwhelmed just by seeing Radha Krsna together. She literally started dancing with deities in her hand. She tried to put Krsna first forward and then Radhe a little bit behind Krsna as I placed Them side by side. She tried some other arrangements to position Them.She moved some steps back to check which set up looked the best. To my exitement she started dancing, turning around herself. Moreover, she was dancing, turning around herself, singing and clapping hands in front of the deities. She kept singing this following song of hers to Them, “You beauties, you beautiful glass-eyed. You glass-eyed, black Hindu. You glass-eyed, black Hindu.” I was almost going to swallow my tongue. My mum went crazy seeing Radha Krsna and spontaneously became ectatic seeing the Divine couple and started glorifying. How effective it’s to take darshan of Radha Krsna since They can spontaneously awaken the soul of my mum who is an impersonalist who doesn’t have any knowledge of Radha Krsna at all.

I’m amazed to see howcome the natural and spontaneous love awakens in a person eventhough she is a non-devotee. Even some devotees, myself doesn’t have that much natural attraction or love for deities. I myself even don’t have a memorable moment of ecstacy seeing any deities when I showed any ecstatic symptoms but my mum being a non-devotee adressed Them as beautiful, black, glass-eyed. She danced in front of Them, sang to Them and naturally showed some attachment from the first moment of their meeting that she strongly refused to seperate from Them. She said that she won’t give These away although I insisted that They don’t belong to us. When I first told her that They don’t belong to us, she immediately refused and cut my words saying that, “No, that’s too much. If you didn’t get the bigger ones for me ( Gaura Nitai deities) than I don’t accept anything. I don’t care but I’m keeping Them here. They look great here. I will keep Them. I will look at Them every day and people will come and see Them.” I wasn’t showing any emotions from outside but inside I have gone stunned. I didn’t know whether I should jump crying out “Jaya, jaya!” or laugh like anything. I calmy told her that I will try to see what I can do. Then I told her trying to push my good luck by saying that she can’t keep Them because if she keeps Them she has to sing and dance in front of Them everyday and with the smile and entusiasm of a child, my 50 year old mum cheerfully not even with a moment’s of hesitation said that, “I will dance and sing to Them everyday, I will.” Holding her very natural smile which I haven’t seen for a long time and with the joy that I never see her Express in such an extroardinary situation for me and mum, she kept singing her song happily “Black, glass-eyed Hindu. Black, glass-eyed Hindu.”, with some natural joy of a small child. She also became adored by seeing Krsna flutes that I got for the deities.

Gaura Nitai and Radha Krsna are very merciful. I realise that love and natural adoration for Radha Krsna is not within our control at all, It’s all Their mercy otherwise how would my impersonalist mum devoid of any knowledge of Krsna become naturally attracted to these two statues as she says and show such ecstacy befitting to a devotee, just by touching and seeing Radha Krsna without any cultivation of knowledge. It’s simply Krsna’s mercy and His potency. Radha Krsna are so potent that They made me see and believe how potent They are by letting me realise even my mum who has no knowledge of Krsna and is not that joyful at all went avaduta showing unusal, extraordinary joy and ectacy for Radha Krsna.

JAYA RADHE JAYA KRSNA!

2009-02-14T12:39:00.000-08:00

~*~*~*For English please read below~*~*~*

Bu şarkıyı Krişna'ya adıyorum. Sevmek için yaşayan ve yaşamak için seven herkese mutlu sevgililer günü...

I dedicate this song to Krishna. Happy Valentines to everyone who lives to love and loves to live ...

I LOVE YOU-SENİ SEVİYORUM

2009-02-14T11:53:00.000-08:00

Karşılığında hiçbirşey beklememelisiniz. Gerçek aşk budur. Tıpkı bu annenin hiçbirşey beklemeden çocuğu sevmesi gibi—hayır, karşılığında bir şey beklemiyor. Ama yine de hizmet veriyor. Öyleyse bu saf aşka küçük bir örnek. Ama burada aynı zamanda bazı… Çocuk büyüdüğü zaman, eğer itaatkar olmazsa anne sevgisini neredeyse geri çeker. Ama ruhsal dünyada, hiç koşulsuz aşk var. Açıklandığı üzere, aslisya va pada-ratam pinastu mam. Marma-hatam: [Cc. Antya 20.47] Ne yaparsan yap, umursamıyorum ama yine de seni seviyorum. Bu saf aşktır.

~*~*~*For English please read below~*~*~*

You shall not expect anything in return. That is real love. Just like this mother is loving child, expecting anything -- no, not expecting any return. But she still she gives service. So that is as a little sample of pure love. But here also some... When the child is grown up, if the child is not obedient, the mother practically withdraws love. But in the spiritual world, unconditionally love is there. As it is explained, aslisya va pada-ratam pinastu mam. Marma-hatam: [Cc. Antya 20.47] whatever you do, I don't mind that but still I love you. That is pure love.

VRINDAVAN KEYİFLERİ V-VRINDAVAN MELLOWS V

2009-02-11T00:47:00.000-08:00

~*~*~*For English please read below~*~*~*

Jaya Radha-Madhava

(Gitavali’den)

(jaya) Radha-madhava (jaya) kunja-bihari

(jaya) gopi-jana-vallabha giri-vara-dhari

jaşoda-nandana braja-jana-ranjana

(jaya) jamuna-tira-vana-çari

“Krişna, Radha’nın aşığıdır. Vrndavana koruluklarında bir çok aşıkane meşgaleler sergiler, O Vraja’nın genç çoban kızlarının sevgilisidir, Govardhana denilen büyük tepeyi tutandır, anne Yaşoda’nın çok sevgili oğludur, Vraja sakinlerine haz verendir ve O, Yamuna Nehri kıyısı boyuncaki koruluklarda gezinir.”

~*~*~*For english please read the rest of the entry~*~*~*

“The holy place known as Mathurä is spiritually superior to Vaikuntha, the transcendental world, because the Lord appeared there. Superior to Mathurä-Puri is the transcendental forest of Vrndävana because of Krişna’s räsa-lilä pastimes. And superior to the forest of Vrndävana is Govardhana Hill, for it was raised by the divine hand of Şri Krişna and was the site of His various loving pastimes. And, above all, the superexcellent Şri Rädhä-kuëòa stands supreme, for it is overflooded with the ambrosial nectarean prema of the Lord of Gokula, Şri Krişna. Where, then, is that intelligent Person who is unwilling to serve this divine Rädhä-kunda, which is situated at the foot of Govardhana Hill?” ~ The Nectar of Instruction text 9, A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada

MERHAMET OKYANUSU-THE OCEAN OF MERCY

2009-02-07T12:49:00.000-08:00

~*~*~*For English please read below~*~*~*

ŞRİ NİTYANANDA

Nityananda Prabhu 1474 yılı civarında Hindistan, Batı Bengal’de Ekachakra köyünde belirdi. Caitanya Caritamrita ve diğer kutsal yazınlarda Onun Şri Balaram’ın avatarı, Tanrılığın Yüce Şahsiyeti Krişna’nın doğrudan bir yayılımı olduğu beyan edilir.

Bir çocuk olarak Ona Nitai denilirdi ve yakın bir arkadaş çevresi vardı. Hep beraber Krişna ile Onun dostlarının geçmiş zaman meşgalelerinin taklidini yaparlardı. Ekachakra’nın bütü yetişkinleri bu eşsiz küçük çocuktan büyülendi ve Onu kendi çocukları gibi sevdiler. Onun Krişna ve Vişnu’nun avatarlarına kendini verdiğini gören köylüler Kendisi’nin de bir çeşit enkarrnasyon olabileceğinden şüphelendiler. Durdurak bilmiyordu, hergün farklı bir meşgale sahneliyordu ve bunu öyle maharetli bir şekilde yaptı ki komşuları, “Nasıl oluyor da O bu kadar yetenekli? Nasıl hikayeleri bu kadar iyi biliyor? Kimse Ona bu ayrıntıları anlatmadı.” diye hayrete düşüyordu. Bir seferinde, çocuklardan biri Akrura olarak giyinip Kamsa’nın emir üzerine Krişna ve Balaram’ı Vrindavan’dan uzağa götürdü. Nitai tüm varlığı il Krişna’yı seven çoban kızlarının ayrılığını hissederek kederle ağladı. Gözlerinden yaşlar süzüldü. Oyunculuğu öyle esalıydı ki izleyen herkesi sadece oyunculuk mu yapıyor yoksa oynadığı kısmı bir şekilde yaşıyor mu diye düşündürdü. Bu ister Krişna’yı, Balaran’ı ya da Vamana veya Tanrı’nın diğer enkarnasyonlarını bile canlandırsa geçerliydi. Sorulduğu zaman, Nitai şöyle cevap verirdi: “Onlar benim kendi ilahi meşgalelerim ve ben sizing onları görmenize izin veriyorum.”

En inandırıcı rolleri arasında ilahi kimliğini Balaram dolayısıyla anlattığı Rama’nın kardeşi Lakşman rolü vardı. İlk on iki yılı boyunca Nityananda Prabhu Ekachakra’da kalıp aşk dolu meşgalelerini komşularıyla paylaştı.

HAC YOLCULUĞU

Ne var ki, onüç yaşından hemen önce evine gezgin bir dilenci geldi ve Nityananda’nın şefkatli babası Hadai Pandit tarafından bir misafir olarak ağırlandı. Derin bir saygı ve Brahman misafirperverliğiyle, Hadai Pandit neyi varsa yüce misafirine sundu. “Lütfen dilediğinizi almakta çekinmeyin, benim evim sizing eviniz.” dedi. Ziyaretçi sofu da basit bir hayatı olduğunu ve ihtiyaçlarının indirgenmiş olduğunu açıkladı. Lakin, seyahat edecek bir yoldaşa ihtiyacı olduğunu ve genç Nitai’in böylesi bir hizmet için uygun kişi olacağını söyledi. Nitai hevesliydi ve Hadai Pandit ise oğlunun gitmesine gönülsüzce razı geldi.

Nitai otuz iki yaşına gelene kadar sonraki yirmi yıl boyunca yaşlıca sanyasi yoldaşından talimat ve arkadaşlık alarak bir kutsal yerden diğerine gezdi. Hindistan’I enine boyuna gezdi ve varlığıyla kutsal yerleri daha da kutsallaştırarak kıta parçasını kutsadı. Nitai kutsal alanların çoşkunluğunu hissederek seyahat etmeye devam ettikçe bir avadut ya da bilmeyenlere deli görünen ruhsal olarak yükselmiş bir kişi karakterine daha da çok büründü. Faaliyet hali ve genel tutumu gittikçe açıklanamaz ve değişken bir aldı; kimse Onu neyin harekete geçirdiğini ya da neden bu şekilde davrandığını anlayamıyordu. Örneğin, beline bağlanacak giysisi onun yerine başında kendinden geçerek dans ettiği bilinirdi.

(Günümüzde Maharashtra olarak bilinen) Pandarapura’da Nityananda Prabhu Lakşmipati Tirta ile karşılaştı. Lakşmipati’nin Lord Balaram’la ilgili yoğun rüyalar gördüğü söylenir ve Pandarapura’da Nityananda ile karşılaştığında bu genç ve güzel Nityananda’nın Balaram’dan başkası olmadığına ikna olmuştu. Derin ve sevgi dolu bir ilişki geliştirdiklerinde Nityananda Lakşmipati Tirtha için ve Lakşmipati Tirtha’da Onun için artan derecede daha da kıymetli biri oldu.

Bazı otoritelere göre, Lakşmipati Nityananda Prabhu’yı brahmacari ismi olan “Svarupa” adını vererek o zamanlar inisiye etti. Lakşmipati’nin en ünlü öğrencisi, sonradan Lord Caitanya’nın öğretilerinin ayrışmaz bir parçası olan Krişna ile aşk ilişkisinin tatlı gerçekliğini yerleştiren ve aynı zamanda Radharani’nin rakipsiz konumunu açık bir şekilde ilk kez anlaşılır bir biçimde ifade eden ilk kişi olan Madhavendra Puri’ydi. Mahavendra Puri O’ndan kıdemli olduğu için Nityananda Prabhu ona daima manevi öğretmeniymiş gibi muamele etti.

Nityananda Prabhu çok geçmeden Vraja (Vrindavan)’ya vardı. Çoşkunluğu milyon kat daha arttı. Krişna’nın meşgaleleriyle ilişkili bir sürü yeri gezerek bağırdı, dans etti, etrafta yuvarlandı, kahkahalar attı ve çılgın bir adam gibi uludu. Taşan bir yoğunlukla, “Krişna nerde? Benim hayatımın ve ruhumun ta kendisi nerde?” diye haykırdı. Meraklı dudaklarından bu sözler çıkarken control edilemez bir şekilde ürperdi ve aşkın göz yaşları gözlerinden sağanak gibi yağdı. O an, Ona Lord Caitanya Mahaprabhu’nun çocukluk meşgalelerini tamamladığını gösteren çok şaşırtıcı içsel bir görüyle dona kaldı. Mahaprabhu şimdi açık bir şekilde vazifesiyle meşgul oluyordu. Bu farkındalık Nityananda’nın ruhsal erkek kardeşi için duyduğu dizginlenemez bir şefkatle kıkırdamasına neden oldu ve Mahaprabhu’nun meşgalelerine katılmak için Şringara-vata denilen yerden Navadvipa’ya doğru ilerledi.

nityanandam aham vande karne lambita-mauktikam caitanyagraja-rupena pavitri-krta-bhutalam

“Tek bir inci kulaklarının birinden asılı, Şri Caitanya Mahaprabhu’nun büyük erkek kardeşi ve tüm dünyanın arındırıcısı Şri Nityananda Prabhu’ya selam olsun.”

CAİTANYA MAHAPRABHU İLE BİRLEŞMEK

Yıl 1506’ydı ve trans benzeri çılgınca bir adanmışlıkla sık ormanların arasında çetin bir yolculuğun ardından Nityananda Prabhu Caitanya Mahaprabhu’nun ikamet ettiği Nadiya topraklarına vardı. İkisi de sonunda birbirini ilk kez gördüğü an derhal çoşkunluk dalgalarına yakalandılar. Nitai yaklaşık otuziki ve Mahaprabhu da yirmi yaşındaydı. Herbiri artık yaşamlarının mükemmel derecede eksiksiz olduğunu hissetti. Kucaklaşarak çoşkun nehirler gibi ağladılar.

İlk buluşmalarından kısa bir sure sonra Mahaprabhu, tüm insanlığın özgün gurusu olan Nitai’ye Vyasa-puja ya da guru ibadeti sunmak üzere Nityananda’yı Srivas Thakur’un evine götürdü. Lakin bunun yerine Nityananda Prabhu bütün ibadet eşyalarını Mahaprabhu’dan kapıp kendi Ona ibadet etti. Nitai, “Nimai Pandit [Mahaprabhu] benim Efendim ve öğretmenimdir! Nimai Pandit [Mahaprabhu] benim Efendim ve öğretmenimdir!” diye tekrar etmeyi sürdürdü. Kimin kime hizmet edeceğine dair devamlı bir rekabet vardı. Birbirlerine olan sevgileri tarif edilemezdi. O andan Mahaprabhu’nun Jaganatha Puri için Navadvipa’dan ayrılışına kadar Nitai sürekli Onun yanındaydı. Virndavanadasa Thakura ve Krishnadasa Kaviraja Goswami’nin her ikisi de Nitai’nin Mahaprabhu’nun kalbine giden anahtarı tuttuğunu su götürmez bir şekilde beyan etmişlerdi.

JAGAI İLE MADHAİ’NİN KURTULUŞU

Mahaprabhu’nun merhametinin iki elçisi onlarla ilk karşılaştığında Jagai ve Madhai ayyaş bir baygınlık halinde tüm köyde zarar yaratıyordu. Nitai bu düşmüş ruhlara karşı merhamet duydu ve eğer ıslah edilebilirlerse o zaman Mahaprabhu’nun vazifesinin Navadvipa’da çok daha iyi bile karşılanacağına kanaat getirdi. Sokakta ki bu iki kardeşe yaklaşarak, Nitai onlardan Krişna’nın kutsal isimlerini zikretmeleri ve Krişna bilincinin tatlı nektarını tatmaları için yalvardı. Fakat iki kabadayı küfürler savurarak ve çirkin sözler takarak Nitai’yı yolun sonuna kadar kovaladı. Madhai kanamaya yol açan Nitai’nin ilahi başına inen kırık toprak bir saksıyı başına attı. (Nitai’nin bedeni kusursuz derecede ruhsal olduğu halde, Nitai bu oyunu gerçekleştirdi ki Jagai ve Madhai kurtuluşa erişebilsin.)

Mahaprabhu olanları duyunca çileden çıkıp Kendisi alana koştu. Nasıl olur da bir kimse Nitai gibi nazik bir ruhu incitebilir di? Alev alev ve parıltılı ilahi disk benzeri silahını çağıran Mahaprabhu onları Tanrının gazabını tatmaya zorlayarak tam oracıkta iki asiyi de öldürmeye hazırdı. Buna karşın öfkesi, Ona o yaşlardaki insanların çoğunluğunun Jagai ve Madhai gibi düşkünler olduğunu ve Onun görevinin onları şiddetle değil sevgiyle kurtarmak olduğunu hatırlatan Nimai tarafından yatıştırıldı.

Nitai’nin sözlerini duyan Mahaprabhu, Nityananda Prabhu’yu kurtarmayı deneyen Jagai’yi kurtarmaya meyilliydi fakat Nitai’ye zarar vermek gibi en şeytani fiili sürdüren Madhai’nin
Nitai’nin Kendisi trafından affedilmesi gerekiyordu. Nitai’nin merhameti sınır tanımaz ve O tüm yaptıkları için hemen Madhai’yi affetti.

Jagai ve Madhai, Mahaprabhu ile Nityananda arasında ki aşk dolu değiş tokuşu ve Nitai’nin onlara karşı bağışlayıcı doğasını görünce kalpleri değişti. Mahaprabhu’nun sankirtan vazifesinin hevesli destekçileri ve adananlar olmaya karar verdiler. Onların içtenliğini gören Mahaprabhu onların tüm günahlarını Kendi başı üzerine aldı. Bir kaç kısa dakikalığına güzel altın rengi bedeni göze hoş görünmeyen siyahımsı bir renge büründü. Aslına bakılırsa, Yamaraj’ın asistanı Chitragupta Jagai ile Madhai’nin toplanan günahlarının çetelesini tutmaya çalıştığında bunu yapamadı ve büsbütün bir tükenmişlikle yığıldı. Bununla beraber, Nitai ile olan olaydan sonra Jagai ve Madhai sürekli Krişna’nın kutsal isimlerini (günde en az 100 000 kez) zikrederek ve başkalarını da Krişna’ya adanmışlıkta eğiterek adanmışlık hizmetinin en yüksek standartını yerleştirdiler.

SANKİRTAN HAREKETİNİ YAYMAK

Caitanya Mahaprabhu sankirtan hareketini yaymak için yaşamın feragat düzeni sanyasilik yapmaya başladıktan sonra, iki kardeş Mahaprabhu’nun Nityananda’yı bırakıp iki yıl sürecek olan Güney Hindistan turuna ilerlediği yer olan Hindistan’ın doğu kıyısı Jaganatha Puri’ye taşındı. Mahaprabhu döndüğü zaman Nitai’nin yerel adananların yardımıyla hareketi büyütmüş olduğunu görmekten memnun olmuştu. Bununla beraber, Navadvipa’da ki hareket iyice ihmal edilmişti ve böylece 1511’de Mahaprabhu en güvenilir sankirtan komutanı Nityananda’dan Bengal’e geri dönmesini rica etti.

Nitai Bengal’e ilk döndüğünde Kalküta’nın dört mil kuzeyinde bir köy olan Panihati’de vazifesine başladı. Neredeyse beş ay boyunca binlerce insan Onun ehil denetiminde şarkı söyleyip dans edene kadar vaazlar verip binlerce takipçiyi bu bölgeye topladı. Raghunatha das Goswami, genç bir oğlanın teslim olmuş bir hizmetkar olarak Nityananda Prabhu’ya yanaşması da o zaman oldu. Raghunatha varlıklı bir ailede doğduğu için Nitai ondan tüm adananların arzuladıkları kadar yoğurt ve çentik pirinç yiyebilecekleri büyük bir festival gerçekleştirmesini istedi. Çeşitli şekillerde millerce çevreden hacıları çeken Panihati’de ki festival büyük bir başarıydı. Bu doğal olarak sankirtan hareketini geliştirdi ve Nityananda’yı son derece memnun etti.

Panihati’de Nityananda, Raghava Pandita’nın evini karargah olarak kullandı ve buradan Bhagirathi Nehri’nin her iki tarafından binlerce insana Krişna bilincini öğretti. Oradan da Gadadharadas’ın evinde kaldığı Varahanagara’ya hareket etti. Bu küçük meskeni hareket için bir diğer büyük merkeze çevirdi. Bu bölgenin insanlarını öyle adamakıllı hareket ettirdiği söylenir ki genç çocukların bile komşu köylerden hatta okul günlerinde sırf kirtana katılmak için gelmelerine izin verilirdi.

Bu yerlerde kendi kendine yeten, gelişmekte olan vaaz merkezleri bulduğu verimli bi dönemin ardından Nityananda Prabhu Bengal’in en varlıklı kentlerinden biri olan Saptagrama’ya vardı. Bu kentin sakinlerinin çoğu kast dışı sayılıyordu. Hindu standartlarına göre dokunulmaz oldukları halde, Nityananda tüm ruhları eşit olarak gördü ve Mahaprabhu’nun öğretilerini karşılaştığı herkese aşkla yaydı.

Bir süre Saptagrama’da kalan Nityananda Prabhu kapı kapı gidip insanlara Mahaprabhu’nun sankirtan misyonuna teslim olması için yalvardığı Shantipur ve Navadvipa’yı gezerek yolculuğa devam etti. Bu ricasını Thanajora’ya, Baragachi’ye, Dogachiya’ya, Fulia’ya ve Ganj’ın her iki tarafındaki bütün köylere taşıdı. Khardaha’da da 1 200 erkek ve 1 300 bayan Budistten fdaha aşağısını dönüştürmediği söylenir.

Nityananda Prabhu’nun en önemli takipçileri Ona o zaman katılmıştır. Onların da yardımı ile Nityananda Prabhu Krişna bilincini tüm Bengal’de yaymakta başarılı olmuştur.

AİLE REİSLİĞİ YAŞAMI VE SON MEŞGALELERİ

Nitai, Mahapabhu’nun ricası üzerine Bengal’e döndüğü zaman, avadhuta rolünü bırakmaya ve evlenmeye karar verdi. Suryadasa Sarakhel denilen bir köy liderinin harika adananlar olan iki kızı vardı; isimleri Jahnava ve Vasudha’ydı. Nityananda Prabhu’ya karşı büyük sevgi besleyen nitelikli kızlar olarak Onunla evlenmek üzere seçildiler ve O da karşılığında onları yürekten sevdi. Kavi Karnapura’ya göre iki kız sırasıyla Lord Balaram’ın eşleri olan Revati Devi ve Varuni Devi’nin enkarnasyonlarıydı.

Bir süre sonra Vasudha Virabhadra adında bir erkek ve Ganga-devi adında bir kız-iki çocuk doğurdu. Özellikle Virabhadra Vaişnava toplumunda büyük bir lider oldu ve güzide babasının ruh hali içinde Lord Caitanya’nın öğretilerini yaymaya devam etti. İki ilahi çocuğunun doğumundan kısa bir süre sonra, Vasudha öldü ve Jahnava onları kendi çocukları gibi yetiştirmeye yemin etti.

Yıllar geçtikçe Jahnava Lord Caitanya’nın çizgisinin ideallerini somutlaştıran eşşiz bir Vaişnava olarak ün saldı. Kendi oğlunun yanı sıra Vaişnava toplumunun birçok diğer erkek ve bayan üyesine inisiasyon verdi. Mahaprabhu’nun soyundan gelen başlıca figürler onun nilüfer ayaklarına sığındı ve Narottama Dasa Thakura, Srinivasa Acarya, ve Syamananda Prabhu gibi kişilikler onu Bengal’de ki en önde gelen Vaişnava olarak kabul etti.

Ekachakra’da Nityananda Prabhu’nun doğum yerinden çok da uzakta olmayan, Nityananda Prabhu’nun Kendisi tarafından yerleştirilmiş Bankima Raya diye bilinen bir Krişna Deitisi var. Bu Deitinin sağında Jahnava’nın bir Deitisi ve solunda da Şri Radha’nın bir Deitisi bulunur. Bu tapınağın rahipleri Nityananda Prabhu’nun ruhsal semadaki ebedi meşgaleleri için bu dünyayı terketmek için Bankima Raya formu içinde kaybolduğunu söyler. Nitai’nin ayrılışına dair başka bir hikaye yoktur ve dolayısıyla bu genelde ortodosks Vaişnava toplumu tarafından kabul edilir. Olabileceği gibi olsun, Onun varlığı daima kişinin kendi gurusunun varlığında hissedilir çünkü guru Nityananda Prabhu’nun aşkının canlı bir tezahürü olarak kabul edilir ve Onun gücü gerçek bir öğrenciye adanmışlık hizmeti sunma ve adanmışlık yaşamının neşesini deneyimleme yeteneğini verendir.

Bu makale Satyaraja Das (Steven J. Rosen) ın “Sri Panca-tattva: Tanrı’nın Beş Özelliği” kitabındaki çok daha detaylı bir biyografik denemenin kısaltılmış bir uyarlamasıdır.

~*~*~*For english please read the rest of the entry~*~*~*

LORD NITYANANDA

Nityananda Prabhu appeared in the village of Ekachakra, in West Bengal, India, around 1474. In the Caitanya Caritamrita and other scriptures He is declared to be the avatar of Lord Balarama, the direct expansion of the Supreme Personality of Godhead, Krishna.

As a child He was called Nitai and had a close circle of friends. Together they used to imitate the pastimes of Krishna and His associates. All the adults of Ekachakra were fascinated by this unique little boy, and they loved Him as their own. Seeing His total absorption in Krishna and the avatars of Vishnu, they suspected that He might be some sort of incarnation Himself. He was relentless, day after day enacting a different pastime, and did it so skillfully that His neighbors wondered, “How is it that He is so talented? How does He know the stories so well? No one has explained all these details to Him.” On one occasion, one of the boys dressed as Akrura and took Krishna and Balarama away from Vrindavana on the order of Kamsa. Nitai cried in grief, feeling the separation of the cowherd girls who loved Krishna with their whole being. Tears of love flowed from His eyes. His acting was so authentic that it made all who watched question whether He was merely acting or in some way experiencing the part He played. This was true whether He was playing Krishna, Balarama, or even Vamana and other Incarnations of the Lord. When questioned, Nitai would respond: “They are My own divine pastimes, and I am allowing you to see them.”

Among His most convincing roles was that of Lakshmana, the brother of Rama, which intimated His divine identity as Balarama. For His first twelve years, Nityananda Prabhu stayed in Ekachakra and shared loving pastimes with His neighbors.

TRAVELLING ON PILGRIMAGE

Just before His thirteenth year, however, a traveling mendicant came to His home and was welcomed as a guest by Hadai Pandita, Nityananda’s affectionate father. With deep respect and brahminical hospitality, Hadai Pandita offered his eminent guest all that he had. “Please feel free to take whatever you like,” he said. “My home is your home.” The visiting ascetic explained that his was a simple life, and that his needs were minimal. However, he said, he needed a traveling companion, and young Nitai would be an appropriate person for such a service. Nitai was eager, and reluctantly, Hadai Pandita agreed to let his son go.

Nitai traveled from holy place to holy place for the next twenty years, until He was thirty-two, receiving instruction and friendship from His elderly sannyasi companion. He journeyed the length and breadth of India and sanctified the subcontinent by His presence, making holy places even holier. As Nitai continued to travel, feeling the ecstasy of these sacred areas, He more and more took on the character of an avadhuta, or a spiritually elevated person who appears crazy to the uninformed. His mode of activity and general behavior became increasingly unexplainable and erratic; no one could understand what motivated Him or why He behaved in the way that He did. For example, He was known to dance ecstatically with the cloth meant to cover His loins wrapped instead around His head.

In Pandarapura (in present-day Maharashtra), Nityananda Prabhu met Lakshmipati Tirtha. It is said that Lakshmipati was given to intense dreams about Lord Balarama, and when he met Nityananda in Pandarapura, he was convinced that this beautiful young Nityananda was none other than Balarama Himself. As they developed a deep, loving relationship, Nityananda became increasingly more and more dear to Lakshmipati Tirtha, and Lakshmipati Tirtha became dear to Him.

According to some authorities, Lakshmipati initiated Nityananda Prabhu at this time, giving Him the brahmachari name “Svarupa.” Lakshmipati’s most famed disciple was Madhavendra Puri, who is credited with having established the sweet truth of the amorous relationship with Krishna, which later became an integral part of Lord Chaitanya’s teachings, and also with being the first to openly articulate the preeminent position of Radharani. Because Madhavendra Puri was His senior, Nityananda Prabhu always treated him as though he were His spiritual master.

Soon Nityananda Prabhu reached Vraja (Vrindavan.) His ecstasy increased one million times. Visiting the many places associated with Krishna’s pastimes, He shouted, danced, rolled around, laughed, and howled like a madman. With overflowing intensity, He cried out, “Where is Krishna? Where is My very life and soul?” As these words emanated from His anxious lips, He shivered uncontrollably and tears of love poured from His eyes like torrents of rain. At that moment, He was seized with a startling inner vision, which showed Him that Lord Chaitanya Mahaprabhu had completed His childhood pastimes. Mahaprabhu was now overtly engaged in His mission. This realization made Nityananda chortle with unbridled affection for His spiritual brother, and so from Sringara-vata He proceeded to Navadvipa to join in Mahaprabhu’s pastimes.

nityanandam aham vande karne lambita-mauktikam caitanyagraja-rupena pavitri-krta-bhutalam

“Salutations to Sri Nityananda Prabhu, Who has a single pearl suspended from one of His ears, Who is the elder brother of Sri Chaitanya Mahaprabhu, and Who is the purifier of the world.”

UNITING WITH CHAITANYA MAHAPRABHU

The year was 1506, and after arduous travel through dense forests in the trance-like state of frantic devotion, Nityananda Prabhu reached the land of Nadiya, where Chaitanya Mahaprabhu resided. When the two Lords finally saw each other for the first time, they were immediately overtaken by waves of ecstasy. Nitai was roughly thirty-two-years-old, and Mahaprabhu was twenty. They each felt that their lives were now perfectly complete. Embracing, they cried rivers of ecstasy.

Soon after their initial meeting, Mahaprabhu took Nityananda to Srivasa Thakura’s home to offer Vyasa-puja, or guru-worship, to Nitai, who is the original guru for all mankind. However, Nityananda grabbed all of the worship articles from Mahaprabhu and worshiped Him instead. Nitai kept repeating, “Nimai Pandita [Mahaprabhu] is my Lord and master! Nimai Pandita is my Lord and master!” There was constant competition as to who would serve whom. Their love for each other is indescribable. From this point until Mahaprabhu left Navadvipa for Jagannatha Puri, Nitai was always at His side. Both Virndavanadasa Thakura and Krishnadasa Kaviraja Goswami unequivocally assert that Nitai holds the key to Mahaprabhu’s heart. The teaching of the Chaitanya tradition is emphatic: One who thinks that he can attain love of God without first attaining the mercy of Nityananda Rama is living in a hallucination.

THE LIBERATION OF JAGAI AND MADHAI

Mahaprabhu asked Nityananda Prabhu and Haridasa Thakura to serve as His door-to-door preachers, spreading the message of love of God to every home in Navadvipa. It was at this point that Nitai and Haridasa met the two brothers Jagai and Madhai. They were the descendents of an illustrious brahmana dynasty but had abandoned the pious ways of their forefathers for a life of debauchery.

When the two emissaries of Mahaprabhu’s mercy first met them, Jagai and Madhai were in a drunken stupor, creating havoc throughout the village. Nitai felt compassion on these fallen souls and reasoned that if they could be rectified, then Mahaprabhu’s mission would become even more well received in Navadvipa. Approaching the two wayward brothers on the street, Nitai begged them to chant the holy name of Krishna and to taste the sweet nectar of Krishna consciousness. But the two villains just chased Nitai down the road, shouting profanities and calling Him foul names. Madhai threw a broken clay pot that came crashing down on Nitai’s divine head, causing Him to bleed. (Although Nitai’s body is perfectly spiritual, He manifested this pastime so that Jagai and Madhai could attain liberation.)

When Mahaprabhu heard what had happened, He became infuriated and rushed to the area Himself. How could anyone harm a gentle soul like Nitai? Summoning His divine disk-like weapon, which is flaming and radiant, Mahaprabhu was prepared to kill the two repellent brothers on the spot, forcing them to taste the wrath of God. His anger, however, was assuaged by Nitai, who reminded Him that the majority of people in this age are as fallen as Jagai and Madhai, and that it is His mission to liberate them with love, not with violence.
Hearing Nitai’s words, Mahaprabhu was willing to forgive Jagai, for he had tried to protect Nityananda Prabhu, but Madhai, who perpetuated the most evil deed of harming Nitai, needed to be forgiven by Nitai Himself. Nitai’s mercy knows no bounds, and He quickly forgave Madhai for all he had done.

When Jagai and Madhai saw the loving exchange between Mahaprabhu and Nityananda and, observed Nitai’s forgiving nature toward them, their hearts were changed. They resolved to become devotees and enthusiastic supporters of Mahaprabhu’s sankirtana mission. Seeing their sincerity, Mahaprabhu took all of their sins on His own head. For a few brief moments, His beautiful golden body turned into an unsightly blackish color. Indeed, when Yamaraja’s assistant Chitragupta tried to tally Jagai and Madhai’s collective sins, he could not do so, and he collapsed from sheer exhaustion. After the incident with Nitai, however, Jagai and Madhai set the highest standard of devotional service by constantly chanting the holy name of Krishna (at least 100,000 times daily) and instructing others in devotion to Krishna.

SPREADING THE SANKIRTAN MOVEMENT

After Chaitanya Mahaprabhu took on the renounced order of life, sannyasa, to spread the sankirtana movement, the two brothers moved to Jagannath Puri, on the east coast of India, where Mahaprabhu left Nityananda and proceeded on a tour of South India that was to last for two years. When Mahaprabhu returned, He was pleased to see that Nitai had developed the movement in Puri with the help of the local devotees. However, the movement in Navadvipa had been sorely neglected, and so in 1511, Mahaprabhu requested Nityananda, His most reliable sankirtana commander, to return to Bengal.

When Nitai first returned to Bengal, He began His mission in Panihati, a village four miles north of Calcutta. For almost five months, He preached and gathered followers in this area, until thousands chanted and danced in ecstasy under His able supervision. It was at this time that Raghunatha dasa Goswami, then a young boy, approached Nityananda Prabhu as a surrendered servant. Since Raghunatha was born into a wealthy family, Nitai asked him to hold a huge festival in which all the devotees could have as much yogurt and chipped rice as they desired. The festival at Panihati was a grand success, drawing pilgrims from miles around to participate in various ways. This naturally enhanced the sankirtana movement and pleased Nityananda very much.

In Panihati, Nityananda used the house of Raghava Pandita as a headquarters, and from there He taught Krishna consciousness to thousands of people from both sides of the Bhagirathi River. From there, He moved on to Varahanagara, where he stayed in the house of Gadadharadasa. He transformed this small dwelling into another huge center for the movement. It is said that He moved the people of this area so thoroughly that even the young children were allowed to come from neighboring villages, even on school days, just to join the kirtana.

After a fruitful period in these places, founding self-sufficient, ongoing preaching centers, Nityananda Prabhu arrived in Saptagrama, one of the wealthiest towns in Bengal. Many of this town’s inhabitants were considered outcastes. Although they were untouchable by Hindu standards, Nityananda viewed all souls equally and lovingly spread Mahaprabhu’s teachings to everyone He met.

After staying in Saptagrama for some time, Nityananda Prabhu traveled on, visiting Shantipur and Navadvipa, where He went door-to-door and begged people to surrender to Mahaprabhu’s sankirtana mission. He carried this request to Thanajora, Baragachi, Dogachiya, Fulia, and all villages on both sides of the Ganges. At Khardaha, He is said to have converted no less than 1,200 male and 1,300 female Buddhists.
Nityananda Prabhu’s most important followers joined Him at this time. With their help, Nityananda Prabhu was successful in spreading Krishna consciousness throughout Bengal.

HOUSEHOLD LIFE AND FINAL PASTIMES

When Nitai returned to Bengal at Mahaprabhu’s request, He decided to abandon His avadhuta status and get married. A village leader named Suryadasa Sarakhel had two daughters who were great devotees; their names were Jahnava and Vasudha. As qualified girls who felt great affection for Nityananda Prabhu, they were chosen to marry Him, and He, in turn, loved them dearly. According to Kavi Karnapura, the two girls were incarnations of Revati Devi and Varuni Devi respectively, the wives of Lord Balarama.

After some time Vasudha gave birth to two children - a boy named Virabhadra and a girl named Ganga-devi. Virabhadra, especially, became a great leader in the Vaishnava community and continued to spread Lord Chaitanya’s teachings in the mood of His distinguished father. Soon after the birth of her two divine children, Vasudha passed away, and Jahnava vowed to raise them as her own.

As the years went by, Jahnava developed a reputation as a superlative Vaishnava, embodying the ideals of devotion in Lord Chaitanya’s line. She initiated her son Virabhadra as well as many other male and female members of the Vaishnava community. Major figures in Mahaprabhu’s lineage took shelter at her lotus feet, and personalities like Narottama Dasa Thakura, Srinivasa Acarya, and Syamananda Prabhu accepted her as the most prominent Vaishnava in Bengal.

In Ekachakra, not far from Nityananda Prabhu’s birthplace there is a Krishna deity known as Bankima Raya, established by Nityananda Himself. On the right side of this deity is a deity of Jahnava and on the left is Sri Radha. The priests of this temple say that Nityananda Prabhu merged into the form of Bankima Raya to leave the earth for His eternal pastimes in the spiritual sky. There are no other stories of Nitai’s departure, and so this one is generally accepted by the orthodox Vaishnava community. Be that as it may, His presence is always felt in the presence of one’s own guru, for the guru is considered a living manifestation of Nityananda Prabhu’s love, and His power is what gives a true disciple the ability to perform devotional service and to experience the bliss of devotional life.

This article is an abbreviated adaptation from a much more elaborate biographical essay in the book, “Sri Panca-tattva: The Five Features of God”, by Satyaraja Dasa (Steven J. Rosen.)

PRABHUPADA MEDITASYONLARI- PRABHUPADA MEDITATIONS

2009-01-28T06:37:00.000-08:00

~*~*~*For English please read below~*~*~*

“Tüm ortaya konmuş kutsal yazınların yargısı, saf bir adanmışla bir dakikalık bir birliktelikle bile kişinin tüm başarıya erişebileceğidir.” (Caitanya-caritamrta, Madhya 22.54)

Günümüz yaşamında, Kali çağının etkisinden ötürü, her aşamada tehlikelerle karşılaşıyoruz ve maddi doğanın halleri bizleri mutluluk ve sıkıntı nöbetleri arasında sarsıyor. Sonuç olarak, bir noktadan sonra insan, hayatın bu olduğunu öyleyse neden hayatı olduğu gibi kabul etmesin ki diye düşünüyor. Halbuki, kutsal yazınlar bizim gerçek doğamızın ebedi saadet ve neşe yaşamı olduğunu vurguluyor.

Caitanya Mahaprabhu, Sanatana Goswami’ye atmarama dizesini açıklarken şöyle ifade ediyor, “Ey büyük bilge adanan, bu maddi dünyada bir çok hata olduğu halde, tek bir iyi fırsat var—(o da) adananlarla birliktelik. Böyle bir birliktelik büyük mutluluk getirir.”

Saf bir adanmışla bir dakikalık bile olsa birliktelik, cennetsi gezegenlere transfer olmak ya da tam bir kurtuluşla Brahman nuruna dahil olmakla bile kıyaslanamaz. Bedenlerini terkedip ölmeye mahkum olmuş canlı varlıklar için, saf adananlarla birliktelik en yüksek takdisdir. Örneğin, A istikametinden B istikametine ilerleyen bir tren demiryolu görevlisinin tek bir düğmeye basmasıyla trenin seyrini bir saniyede C istikametine değiştirebilir. Aynı şekilde, hakiki bir manevi öğretmen, yalnızca bir dakikalık bir birliktelikle maddi arayışlar peşinde koşan içten bir arayıcı kimsenin kaderini gerçek istikametimize, eve, Tanrılığa geri döndürebilir.

Burada, İlahi Lütuf A.C. Bhaktivedanta Swami ile, ruhsal ataların Brahma-Madhva-Gaudiya çizgisinden gelen saf bir adananla kitapları, söylevleri, sözleri, şarkıları ve kendisi aracılığıyla birlikte olalım.

~*~*~*For english please read the rest of the entry~*~*~*

"The verdict of all revealed scriptures is that by even a moment's association with a pure devotee one can attain all success." (Caitanya-caritamrta, Madhya 22.54)

In this present life, due to the influence of the age of Kali, we encounter dangers at every step and the modes of material nature toss us between bouts of happiness and distress. As a result, beyond a point, man thinks that this is life so why not accept life the way it is. However, the scriptures emphasize that our true nature is eternal life of bliss and joy.

While explaining the atmarama verse to Sanatana Gosvami, Chaitanya Mahaprabhu states, “O great learned devotee, although there are many faults in this material world, there is one good opportunity—the association with devotees. Such association brings about great happiness.”

Even a moment's association with a pure devotee cannot be compared to being transferred to heavenly planets or even merging into the Brahman effulgence in complete liberation. For living entities who are destined to give up the body and die, association with pure devotees is the highest benediction. For example, a train proceeding from destination A to B can change course if in a second the lineman changes its course to destination C by the press of a button. In the same way, a bonafied spiritual master can by just a moment’s association change the fate of a sincere seeker from seeking material pursuits to our actual destination, back home, back to Godhead.

In here, we shall associate with His Divine Grace A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada, a pure devotee of the Brahma-Madhva-Gaudiya line of spiritual preceptors, through his books, lectures, words, songs and himself.

ARZU AĞACI - DESIRE TREE

2009-01-26T23:26:00.000-08:00

~*~*~*English is below the entry~*~*~*

Nisan ve Mayıs ayları boyunca neredeyse ölü olan çoğu bitki ve sarmaşık artık tekrar çeşitli şekillerde görünür oldu, çünkü nemli toprakta kökleri aracılığıyla beslenirler. Bu sayısız bitki ve sarmaşık bazı maddi kazançlar için çetin kefaretler içinde kuruyan insanlara benzer ama sonradan amaçlarına ulaşır ve duyusal zevkle beslenerek çok rahat bir şekilde semirir.

Bhagavad-gita’da Brahma’nın gündüzü sona erdiği zaman evrenin meydanda olan tüm oluşumlarının hepsinin yok olduğu ve Brahma’nın gecesinin sonunda yaradılışın tekrardan tezahür ettiği söylenir. Böylelikle kozmik yaradılış meydana çıkışında ve ortadan kayboluşunda yağmur mevsiminde belirip meysim sona erdiğinde yavaş yavaş ortadan kaybolan sarmaşık ve bitkilere benzer.

Bitkiler ve sarmaşıklar daha fazla görülemeyeceği zaman bile tohumları kalır ve bu uykudaki tohumlar suyla temsa geçince meyva verir. Benzer şekilde, maddi doğaya hükmetme arzusunun hakim olduğu tohum-benzeri ruhsal kıcılcımlar da kozmik tezahürün yok oluşunun ardından bir uyku halinde kalır; ve kozmik tezahür yeniden belirdiğinde maddi doğanın rahmindeki tüm sessiz canlı varlıklar dışarı çıkar ve duyusal tatminle meşgul olmakla çok rahat bir şekilde semirir.

Kurtuluşa erişmek için, kişi tamamen saptırılmış arzu şekillerinden arınmalıdır. Bir canlı varlık arzularını söndüremez, ve arzu eylemlerini yüzelsel olarak silmeye çalışmak etkin arzuların kendisinden daha da tehlikelidir. Tüm arzular dönüştürülmeli ve ruhsal eylemlere yönlendirilmelidir; aksi halde bu aynı arzular aralıksız olarak canlı varlığı maddi esarete koşullandırmakla, tekrar tekrar farklı maddi zevk çeşitleri şeklinde kendilerini gösterir.

~ Prabhupada'dan Bhagavata'nın Işığı 18. Bölüm

~*~*~*For english please read the rest of the entry~*~*~*

Many plants and creepers that were almost dead during the months of April and May are now visible again in various forms, for they are nourished by their roots in the moist earth. These numberless plants and creepers resemble persons who dry up in severe penances for some material gain but then achieve their objectives and become luxuriously fat, nourished by sense enjoyment.

In Bhagavad-gita it is said that when the daytime of Brahma is over, the manifested creations of the universe all vanish, and after the end of Brahma’s night the creation is manifested again. Thus the cosmic creation, in its manifestation and nonmanifestation, resembles the creepers and plants that appear during the rainy season and gradually vanish when the season is over.

Even when the plants and creepers are no longer to be seen, their seeds remain, and these dormant seeds fructify in contact with water. Similarly, the seedlike spiritual sparks who are dominated by the desire to lord it over the material nature exist in a dormant state after the cosmic manifestation is annihilated; and when the cosmic manifestation reappears, all the silent living beings within the womb of material nature come out and engage in sense enjoyment, thereby growing luxuriously fat.

To attain liberation, one must be completely purified of perverted forms of desire. A living being cannot snuff out desires, and to practice artificially erasing the actions of desire is more dangerous than the active desires themselves. All desires should be reformed and directed toward spiritual activities; otherwise those same desires will repeatedly manifest themselves in different varieties of material enjoyment, thus conditioning the living being perpetually in material bondage. ~ Prabhupada's Light of the Bhagavata, Slot 19

SRİLA PRABHUPADA'NIN YAŞAMINA KISA BİR BAKIŞ-A GLIMPSE INTO LIFE OF SRILA PRABHUPADA

2009-01-21T01:21:00.000-08:00